April doet wat zij wil

Umeå lijkt ons te willen imponeren door vier seizoenen letterlijk in één dag te persen: wat begint als een strak-blauwe zonnige dag, gaat over in regen tot natte sneeuw, naar een mistige stille avond en uiteindelijk weer een heldere, maar ijskoude sterrenhemel. Het is een onstuimige week en geen peil op het weer te trekken. De dagen worden nu echt merkbaar langer, en je begint een beetje te voelen hoe het straks is als de zon helemaal niet meer ondergaat in juni...

Voor de rest gaat hier alles prima. Ik heb net mijn Dancehall paper teruggekregen met een 'väl godkänd', oftewel 'pass with distinction', en ben me nu aan het opmaken voor het examen Zweeds aanstaande vrijdag. Daarna heb ik alleen nog Global Sociology en Webdesign af te ronden, en zit mijn semester in Umeå er op 5 juni officieel op.

Ik ben ondertussen ook veel met 'buitenschoolse' activiteiten bezig, zoals een EU project genaamd "European on Loan", waar we Zweedse middelbare scholen bezoeken om het fantastische Erasmus uitwisselingsprogramma van de EU te promoten, en mijn net begonnen bijbaantje bij ISS, een schoonmaak bedrijf, waar ik per uur meer verdien dan bij Zalando in Berlijn... hoewel de belastingen hier ook een stukje hoger liggen helaas: ongeveer 33%. Straks toch maar eens informeren naar de Zweedse variant van het TJ-biljet!

Op 30 april wordt hier Walpurgis gevierd (Valborg in het Zweeds), waarbij met grote vreugdevuren de komst van de lente wordt ingeluid. Het studentenorkest waar ik lid van ben heeft de eer het feest te openen, en er zal verder worden gezongen, gedanst, gegeten en gespeech-ed. Best een mooi alternatief voor Koninginnedag lijkt mij :-)

Dan hier een aantal foto's van de afgelopen weken sinds mijn terugkomst uit Nederland:

Fietstochtje rond het Nydala-meer

Rond het hele meer liggen vuurplaatsen, met brandhout van de gemeente

'Fika' met Helena en haar moeder die in Umeå op bezoek was

De verjaardag van mijn goede vriendin Lynn (links)

Half-aangeschoten op weg naar huis in de mist... ;-)

Lente?

Goh ik dacht dat het lente was, maar niets blijkt minder waar. Afgelopen weekend begon het spontaan weer met sneeuwen en de afgelopen week werd ik steeds weer wakker in een Umeå met een fris laagje sneeuw. Bizar toch, eind maart? Zeker na alle verhalen van zonnige terrasjes en blauwe luchten in Nederland. Het is trouwens voor deze streken heel normaal, niet anders dan verwacht. Veel sneeuw is trouwens al wel gesmolten en het begint langzaam duidelijk te worden hoe groen het hier eigenlijk is. Dit is eigenlijk een bos, waar toevallig een stadje is neergezet. Oooh Noord-Zweden!

In het centrum van Umeå,
samen met Susi (Oostenrijk), Marla en Jill (Canada)

Volgende week ga ik de rust en ruimte hier weer even inruilen voor een paar dagen Nederland. Ik heb heel veel zin om iedereen weer te zien en de timing is perfect want ik heb gisteren eindelijk mijn research paper (over die LAT-relaties) ingeleverd in Berlijn. De twee maanden van dubbel semester (wintersemester in Berlijn, voorjaars-semester in Umeå) zijn eindelijk voorbij en het was even aanpoten. Ik mag niet klagen natuurlijk, want ik had ondertussen tijd zat voor sportlesjes bij IKSU, afleveringen Grenzeloos Verliefd, wandelingen in de omgeving van Umeå en 'fika' met vriendinnetjes. Als afsluiter was er gisteravond een groot feest in een van de clubs op de campus, inclusief een hamburger 'diner' vooraf, en Zweedse studententradities (komen verrassend overeen met de Nederlandse tradities, namelijk zuipen, zingen en dan weer zuipen).

Vandaag heb ik voor het eerst niet zoveel te doen dan bedenken wat ik eens zal gaan doen. Veel keus heb ik niet, want na de zonnige zaterdag is het vandaag 'sneeuwstormzondag'. Alles is ondertussen weer wit geworden, en het uitzicht vanuit mijn raam ziet er zo uit (en dit is om 14u 's middags!):

Ik blijf vandaag maar binnen....

Maarrrr nog twee nachtjes slapen en dan vlieg ik via Riga naar Amsterdam. Van 3 tot 10 april ben ik op Nederlandse bodem en weer bereikbaar op mijn oude NL nummer (dat nog altijd hetzelfde is). Vi ses snart!

(p.s. Ik wil graag iedereen bedanken die al een reactie heeft achtergelaten op mijn blog. Ik vind het super leuk via mijn blog wat te horen van jullie, en zie graag nog meer reacties!)

Vallende noten en vallende sterren

Afgelopen zaterdag was een perfecte dag. En ook nog eens onwijs Zweeds, een combinatie die wel vaker goed samengaat. Het was de dag van Shåååven 'Ur Spår' (ontspoord), de jaarlijkse show van Snösvänget, het studenten orkest van Umeå Universitet. Daar ben ik sinds 5 weken lid van en dat is niet heel erg veel om het gehele repertoire van ongeveer 20 nummers in mijn vingers te krijgen. Gelukkig is de dwarsfluit niet het luidste instrument in het orkest en had niemand het door als ik hier en daar een noot liet vallen. En gaaf was het wel, wat een kick! Er was een goede opkomst en op het einde waren we genoodzaakt nog twee encore nummers te spelen (omstart, omstart, omstart!) omdat het publiek ons niet wilde laten gaan. Toen het dan echt voorbij was, was het tijd voor een groots diner met alle muzikanten, veel drank, gelach en nog meer muziek. Het was een mooie ervaring en op de fiets naar huis bedacht ik me dat de dag niet beter kon worden.

Echter, 5 minuten voor twaalf, toen ik langs het grote open veld voor het stadspark voorbij reed zag ik HET in de verte. Ik kon het eerst niet geloven. Waren het niet gewoon wolken? Of was ik gewoon erg moe en zag ik niet meer recht? Maar nee, toen ik even aan het donker was gewend, was het onmiskenbaar: het Noorderlicht. Flitsende groen-witte vlagen aan de horizon, als in een droom. Ik ben verder geraced naar het Nydala meer vlak bij mijn huis, waar de licht-vervuiling van Umeå minimaal is en heb onderweg mijn vriendinnetjes opgetrommeld. Met zijn allen zijn we naar het uitkijkpunt gerend en toen konden we alleen nog maar staren, met open mond. Het is een bizar, fantastisch, magisch, onwerkelijk en wonderbaarlijk fenomeen. Pfff ik kan het niet eens beschrijven. Het was geweldig. En om het nog eens helemaal goed af te toppen zagen we op het einde een vallende ster. Ik heb geen wens gedaan, want ik kon werkelijk waar niets bedenken wat ik me nog zou kunnen wensen. Vanaf nu gaat zaterdag 17 maart 2012 voor mij de geschiedenis boeken (lees: mijn dagboek) als een EPISCHE DAG (met hoofdletters ja).

Ondertussen is het zondag, en deze dag valt een beetje in het niet in de schaduw van gisteren. Zelfs een uurtje Total Training (een soort versie van Crossfit, oftewel een uur lang helemaal kapot gaan met gewichten, squats, push-ups, kettlebels en andere bootcamp activiteiten, onder leiding van een gast die zich met een arm aan een stang kan optrekken, en je in het Zweeds toeschreeuwt dat op het moment dat je wilt opgeven, maar het toch niet doet, je sterker wordt) kon daar niets aan veranderen.

En dan als afsluiter, een kleine tijdreis, een culturele immersie, een van de nummers die we gisteren hebben gespeeld (excuses voor de cheesiness):

Rendieren!

Sebastian is dit weekend langs gekomen in Umeå. Het was heel erg fijn hem weer te zien, en we hebben onwijs veel geluk gehad met het weer, want vier dagen lang was het fantastisch mooi, strak blauwe lucht, zonneschijn, lichte dooi en iets langere dagen. Elke dag komt er hier 3 minuten bij, en op 21 maart is het al zover: dan zijn dag en nacht precies even lang! Omdat we allebei veel  te leren hadden, hebben we elke dag een paar uurtjes in de universiteitsbibliotheek doorgebracht, met tussendoor natuurlijk de nodige Fika pauzes (Zweedse koffie traditie). We hebben ook veel rondgewandeld in Umeå, om van de omgeving en het weer te genieten. Umeå is niet zo groot en de rand van de stad is al snel in zicht, welke richting je ook opgaat. Daarachter ligt vrijwel niets, kilometers lang bossen, meren en rendieren. Een fijn idee :-)

Op zaterdag hebben we het openluchtmuseum bezocht, waar een Samí kamp was opgebouwd. De Samí zijn de originele bewoners van het noorden van Zweden, Finland en Noorwegen, de zogehete "Laplanders". Vele Samí leven nog steeds als rendier herders en dat is best bijzonder. In het kamp stonden ook een paar echte rendieren, grappige beesten met de neus van een konijn en het lichaam van een hert/koe (zie de foto's).

Sebas is gisteren helaas weer terug gevlogen naar Berlijn, waar bij momenteel nog tijdelijk werkt voor een architect die hij tijdens zijn studie is tegengekomen. De klus in Amsterdam laat nog even op zich wachten, hopelijk hoort hij daar binnenkort meer over. Het goede nieuws is wel dat hij vandaag zijn allerlaatste tentamen ever heeft gehaald en nu officieel Meister Tischler is. Hartelijk gefeliciteerd schatje, ik ben mega trots op je!!

Het leven in Umeå gaat ondertussen gestaag verder. Volgende week zaterdag speel ik mee met het studenten orkest in een officieel optreden, ik heb mijn allereerste website geprogrammeerd en live gezet voor het vak Webdesign, en heb het spinning bij IKSU ontdekt: een nodig alternatief voor het buiten fietsen. Hoe gaat het in Nederland? Is het lente-gevoel er al? Wie heeft er al een roséetje op het terras gedronken?

Kampvuurtje aan het bevroren meer vlak naast mijn huisje

Daar staan ze dan, de schatjes

Een beetje verlegen wel...

Zou Pippi Langkous hier wonen?

Smeltende sneeuw

Ik zit op dit moment in de universiteits bibliotheek van Umeå Universitetet, te werken aan een paper voor Sociology of Culture. Onderwerp: Gender and Reggae music. Waarom niet het aangename met het nodige verenigen? Hoewel de Riddim's me erg doen denken aan de tijd dat ik in Belize was, aan palmbomen, papaya's en poolboys... wat een mooie tijd was dat. Maar goed, nu zit ik in de sneeuw en dat is ook mooi.

Het afgelopen weekend hebben Eva-Maria en ik elkaar 'halverwege' ontmoet in Stockholm, voor een errug leuk weekend samen, couchsurfend op de bank van Antonio Gonga. Voor wie couchsurfing nog niet kent, kijk snel hier. Dit is vanaf nu officieel mijn favoriete manier van reizen. Onze 'host' was een PhD student uit Angola, die onderzoek doet naar Wireless Data Transmission aan de technische hogeschool van Stockholm. Daarnaast was zijn hobby politieke wetenschappen. In combinatie met een studente Cultural Studies (Eva) en een Sociologe to-be (moi) levert dat een hoop mooie discussies op!

Eva, Antonio en ik

Het weekend was een groot succes. We hebben veel rondgestruind, veel Fika gehad (koffietijd in Zweden, niet te onderschatten belangrijk), een openluchtmuseum bezocht en zijn op zaterdagavond gaan stappen in de hippe jazz club Fasching waar het Motown avond was. Ik voelde me nogal underdressed, want oh oh, ik had geen jurkje/hoge hakken/skinny pants/lang blond haar/grote ketting/blauwe ogen, maar dansen dat kon ik wel! Het afscheid op maandagavond op Arlanda Airport was minder leuk helaas, en toen vertrok mijn vliegtuigje weer terug naar Umeå.

Het begint hier ondertussen warmer te worden en vandaag valt de sneeuw van de bomen. Wellicht hebben we de ergste winter nu gehad, maar wat weet ik daar nu van? De komende dagen wordt het in ieder geval niet kouder dan -10 graden. Ik ben ondertussen de dagen aan het tellen, want volgende week donderdag komt Sebas op bezoek voor een paar dagen! Kan. Niet. Wachten! :-)

Dan nog wat plaatjes van Stockholm:

De skyline van Stockholm

Een stad op het water

De Zweedse Riksdag

Een rendier! Niet in het wild helaas, maar in het openlucht museum

Een zuid-Zweedse boerderij

De zon is doorgebroken!

Fantastisch uitzicht, overal waar je kijkt

Ahum, mijn fiets op het vliegveld van Umeå. Dat was even graven...

Een zonnige zondagmiddag wandeling in de sneeuw

Vandaag schijnt de zon in Umeå, en dan ga je naar buiten! Hier wat foto's van mijn wandeling vanmiddag in Nydala, een recreatiepark achter mijn appartementsgebouw.

Een speeltuintje, die momenteel niet wordt gebruikt haha!

Het is 13u 's middags en de zon gaat alweer richting horizon...

Dit is eigenlijk een meer, maar momenteel helemaal dichtgevroren. 

Dus er kan op worden gewandeld en geskiet. 

Op de achtergrond zie je de glijbaan die bij het park hoort.

Dan, het bos in!

Alles is mooi aangekleed met een spierwitte mantel.

Ongerept, maagdelijk wit, frisse krakende lucht. Prachtig.

Hier mag je wandelen, en skieën met de hond. 

Alleen vandaag had ik het pad even helemaal voor mezelf :-)

Oh oh Umeå!

Het is hier fantastisch! Telkens als ik naar buiten stap ben ik weer blij verrast. Zoveel sneeuw! Het is een sprookjesland, een magische winter wonderwereld. De afgelopen week was het wel erg koud, overdag gerust -23 graden. Maar in tegenstelling tot Nederland gaat hier het leven gewoon door. Auto's, fietsers, treinen, vliegtuigen, niks geen last van vierkante wielen, seinstoringen, bevroren leidingen etc. Wat een chaos was dat in Nederland zeg!

Het logo van mijn uni, met 3 lieve rendieren

Mijn leventje hier begint ondertussen langzaam vorm te krijgen. Zweedse les op dinsdag en donderdag, college op woensdag, en daarna orkest. Tussendoor koffie met Helena, uit eten met mijn Buddy Group en sporten bij IKSU, het grootste sportcentrum van Europa(!) Tussendoor ben ik ook nog mijn eerste website aan het bouwen, voor een online basis cursus Webdesign, waar ik zelfs ECTS (European Credit Transfer System) punten voor krijg op mijn diploma. Ik fiets van A naar B, en meestal liggen A en B verrassend dicht bij elkaar. Umeå is niet zo groot, 100.000 inwoners, waarvan 30.000 studenten uit alle delen van de wereld. Geen slechte plek om een tijdje door te brengen heb ik al gemerkt :-)

En hoewel Zweden qua cultuur redelijk dicht bij Nederland en Duitsland ligt, zijn er toch een paar interessante verschillen. Het duurde bijvoorbeeld even voordat ik door had dat iedereen aan de linkerkant van het voetpad loopt. Ze liepen dus steeds een beetje geïrriteerd om me heen als ik nietsvermoedend rechts door de sneeuw aan het ploegen was. Mensen zijn verder ook redelijk teruggetrokken, rustig. Ze zijn wel altijd onwijs vriendelijk, en als het dan echt moet, dan kunnen ze je best in het Engels te woord staan. Hoewel ik wel zo snel mogelijk het Zweeds onder de knie wil krijgen, wat niet zo lastig is vanuit het Nederlands/Duits/Engels. Oh, en opvallend is ook dat er hier meestal geen specifieke dames of heren toiletten zijn, gewoon toiletten, en negen van de tien keer aangepast voor gehandicapte mensen. Waarom ook eigenlijk niet?

Volgende week ga ik een paar dagen naar Stockholm met Eva-Maria, een vriendinnetje uit Berlijn. We gaan eilandhoppen, sightseeing, smörgåsborden, fika doen en couchsurfen. Het wordt mijn eerste keer in de hoofdstad van Zweden, en ik heb er zin in!