Vervaldatum

Onderweg naar Holmsund

Ik houd van deadlines, van einddatums (einddata?), van tijdelijke condities. Het leven is een grote stroom van eindige momenten, het nu van nu nu nu is nu alweer voorbij... Weten dat iets tijdelijk is vergroot ook je vermogen om ervan te genieten. Nu de einddatum van mijn tijd in Umeå weer in zicht komt, betrap ik mezelf erop al vooruit te kijken naar erna, naar de roadtrip door Zuid-Zweden met mijn grote zus, naar de zomer waarin ik weer terug naar Berlijn ga, Sebas weer zal zien, een groots verjaardagsfeest ga vieren, van Dresden naar Praag zal fietsen, het Oktoberfest zal bezoeken en een Europese summerschool in Bonn zal bijwonen, en naar het semester waarin ik dan eindelijk mijn (2e) Masterthesis zal gaan schrijven. Maar het maakt me ook goed bewust van het unieke van mijn momenten hier.

Vorig weekend ben ik met een vriendinnetje naar het plaatsje Holmsund aan de Botnische kust gefietst, heen aan de ene kant van de rivier, terug via de andere. Holmsund heeft niet zoveel te bieden (tenzij Pippi Langkous er zou wonen, waar ik het dorpje stiekem van verdacht), maar we hebben toch een leuke patisserie weten te vinden met goddelijke chocolade taart voor onze niet-te-missen fika.

Het uitzicht op de delta van de Umeå rivier

Mijn fietsgenootje: de lieflijke Elli uit Australie :-)

De industrie van Holmsund: houtsnippers (zo leek het in ieder geval...)

Op 30 april was het tijd voor het Valborg feest, of Walpurgisnacht, waarbij de komst van de lente wordt gevierd, en de wintergeesten met grote vuren worden weggejaagd. Mijn orkest heeft even gespeeld en verder waren er live bands, marktkraampjes and eettentjes op de campus van de uni. Toostend op de koningin ben ik toch best flink aangeschoten geworden van de droge cider (jam jam) en geëindigd in een studentenhuis met 4 Nederlanders, 1 Frans meisje en 1 Duitse jongen. Het was een vreemde mix van nationale tradities uit Nederland en Zweden, zelf gemaakt bier (een grote trend hier, want ja, de alcohol is zo duur in Zweden) en grappen over Wilders, dat allemaal op een doodgewone maandagavond.

Het Valborg vuur op de campus

Deze zondag moet ik werken in de ochtend, en 's middags vind er een grote 'clothing swap' plaats in het sportcentrum. Iedereen kon de afgelopen week kledingstukken inleveren in ruil voor coupons waarmee morgen weer nieuwe items uitgezocht kunnen worden. Ik ben benieuwd of ik wat leuks weet te vinden, zodat ik er voortaan net zo hip bij kan gaan lopen als die Zweedse meisjes en jongens. Je weet wel: broek in de veter schoenen, bloempot-kapsel, over-sized tunieken, brillen met grote zwarte rand en de ever-so-charming harem chino's... mmm misschien toch maar niet ;-)

April doet wat zij wil

Umeå lijkt ons te willen imponeren door vier seizoenen letterlijk in één dag te persen: wat begint als een strak-blauwe zonnige dag, gaat over in regen tot natte sneeuw, naar een mistige stille avond en uiteindelijk weer een heldere, maar ijskoude sterrenhemel. Het is een onstuimige week en geen peil op het weer te trekken. De dagen worden nu echt merkbaar langer, en je begint een beetje te voelen hoe het straks is als de zon helemaal niet meer ondergaat in juni...

Voor de rest gaat hier alles prima. Ik heb net mijn Dancehall paper teruggekregen met een 'väl godkänd', oftewel 'pass with distinction', en ben me nu aan het opmaken voor het examen Zweeds aanstaande vrijdag. Daarna heb ik alleen nog Global Sociology en Webdesign af te ronden, en zit mijn semester in Umeå er op 5 juni officieel op.

Ik ben ondertussen ook veel met 'buitenschoolse' activiteiten bezig, zoals een EU project genaamd "European on Loan", waar we Zweedse middelbare scholen bezoeken om het fantastische Erasmus uitwisselingsprogramma van de EU te promoten, en mijn net begonnen bijbaantje bij ISS, een schoonmaak bedrijf, waar ik per uur meer verdien dan bij Zalando in Berlijn... hoewel de belastingen hier ook een stukje hoger liggen helaas: ongeveer 33%. Straks toch maar eens informeren naar de Zweedse variant van het TJ-biljet!

Op 30 april wordt hier Walpurgis gevierd (Valborg in het Zweeds), waarbij met grote vreugdevuren de komst van de lente wordt ingeluid. Het studentenorkest waar ik lid van ben heeft de eer het feest te openen, en er zal verder worden gezongen, gedanst, gegeten en gespeech-ed. Best een mooi alternatief voor Koninginnedag lijkt mij :-)

Dan hier een aantal foto's van de afgelopen weken sinds mijn terugkomst uit Nederland:

Fietstochtje rond het Nydala-meer

Rond het hele meer liggen vuurplaatsen, met brandhout van de gemeente

'Fika' met Helena en haar moeder die in Umeå op bezoek was

De verjaardag van mijn goede vriendin Lynn (links)

Half-aangeschoten op weg naar huis in de mist... ;-)

Oh oh Umeå!

Het is hier fantastisch! Telkens als ik naar buiten stap ben ik weer blij verrast. Zoveel sneeuw! Het is een sprookjesland, een magische winter wonderwereld. De afgelopen week was het wel erg koud, overdag gerust -23 graden. Maar in tegenstelling tot Nederland gaat hier het leven gewoon door. Auto's, fietsers, treinen, vliegtuigen, niks geen last van vierkante wielen, seinstoringen, bevroren leidingen etc. Wat een chaos was dat in Nederland zeg!

Het logo van mijn uni, met 3 lieve rendieren

Mijn leventje hier begint ondertussen langzaam vorm te krijgen. Zweedse les op dinsdag en donderdag, college op woensdag, en daarna orkest. Tussendoor koffie met Helena, uit eten met mijn Buddy Group en sporten bij IKSU, het grootste sportcentrum van Europa(!) Tussendoor ben ik ook nog mijn eerste website aan het bouwen, voor een online basis cursus Webdesign, waar ik zelfs ECTS (European Credit Transfer System) punten voor krijg op mijn diploma. Ik fiets van A naar B, en meestal liggen A en B verrassend dicht bij elkaar. Umeå is niet zo groot, 100.000 inwoners, waarvan 30.000 studenten uit alle delen van de wereld. Geen slechte plek om een tijdje door te brengen heb ik al gemerkt :-)

En hoewel Zweden qua cultuur redelijk dicht bij Nederland en Duitsland ligt, zijn er toch een paar interessante verschillen. Het duurde bijvoorbeeld even voordat ik door had dat iedereen aan de linkerkant van het voetpad loopt. Ze liepen dus steeds een beetje geïrriteerd om me heen als ik nietsvermoedend rechts door de sneeuw aan het ploegen was. Mensen zijn verder ook redelijk teruggetrokken, rustig. Ze zijn wel altijd onwijs vriendelijk, en als het dan echt moet, dan kunnen ze je best in het Engels te woord staan. Hoewel ik wel zo snel mogelijk het Zweeds onder de knie wil krijgen, wat niet zo lastig is vanuit het Nederlands/Duits/Engels. Oh, en opvallend is ook dat er hier meestal geen specifieke dames of heren toiletten zijn, gewoon toiletten, en negen van de tien keer aangepast voor gehandicapte mensen. Waarom ook eigenlijk niet?

Volgende week ga ik een paar dagen naar Stockholm met Eva-Maria, een vriendinnetje uit Berlijn. We gaan eilandhoppen, sightseeing, smörgåsborden, fika doen en couchsurfen. Het wordt mijn eerste keer in de hoofdstad van Zweden, en ik heb er zin in!