Tussenin

Vanuit Sydney en India zijn Sebastian en ik momenteel weer even in Berlijn. Onze tijd hier is aan het aflopen en we hebben een hoop te regelen voordat we Europa kunnen achterlaten. Sebastian heeft nog een bedrijfje in Duitsland én in Nederland, een aantal rekeningen te innen, gereedschap te verkopen en verzekeringen op te zeggen. Ik heb nog een thesis te verdedigen, een diploma op te halen, een paar laatste maanden bij Zalando te werken en het appartement straks op te leveren.

Spullen moeten worden verkocht, weggegeven, opgeslagen of meegenomen, en in ieder geval worden uitgezocht. Toch best lastig dat ons nieuwe huisje letterlijk aan de andere kant van de wereld ligt. En het adres is nog onbekend! We doen alles stap voor stap, want soms lijkt het wel een beetje veel allemaal.

En wat zijn nu precies de plannen? Op 17 juni vliegt Sebas alweer terug naar Sydney, hij heeft een ontzettend goede baan gevonden als de vrijwel enige medewerker in het meubelmaakbedrijfje van de Argentijnse Carlos Medina, waar ze alleen op-maat projecten doen voor de allerrijksten van Australië. Dit is precies wat hij zocht en waar hij de komende tijd (jaren?) zijn ei kwijt kan. Hij komt zijn tijd dus wel door terwijl hij wacht tot ik ook de oversteek maak, eind augustus.

Maar eerst kom ik nog even naar Nederland, eind juni een weekje en vervolgens verlaat ik op 26 juli Berlijn voor goed om de laatste weken in good ol' Holland door te brengen en mijn zus bij te staan met de laatste voorbereidingen voor haar bruiloft op 23 augustus. Ik heb er zin in! Toch wel een beetje jammer dat de "zomer" hier net zo warm is als de "herfst" in Sydney op dit moment...

Bidden, eten (en beminnen)

De yoga teacher training is voorbij, ik ben met vlag en wimpel geslaagd, samen met de negen andere meiden van de cursus. Het was een intensieve maand, maar het helemaal waard. 

De klas van april 2013 - een verse lading yogi's

Physiek compleet doorgestretched, mentaal gehersenspoeld en spiritueel verlicht ben ik met Kira gelijk doorgegaan naar Sandhya's House, de kookschool. We hebben onze eerste les al gehad en in plaats van asanas, leren we nu de fijne kneepjes van de Mysore-keuken. Koriander, komijn, mosterzaad, asafoetida, citroenen, knoflook, gember en peper in de kruiden mixen, heel veel groentes (ook hier is alles vegetarisch), chutneys en rijst gerechten.

Met paard en wagen onderweg :-)

Sandhya - die ons verteld wat alles is

Van linksboven naar linksonder: peper, mosterdzaad, bengal gram dhal, black gram dhal, fenegriek, komijn, en chilizaadjes in het midden

Wortelsalade met kokosnoot, verse koriander, dhal, mosterdzaad en citroensap

Mijn poging om een ronde rijst-roti te maken

Gevulde mini-aubergine, mmmm

Jam jam jam

Ik snap helemaal waarom de Nederlanders destijds zo koorstachtig op zoek gegaan zijn naar de weg naar India, samen met de andere Europeeërs. De geuren en kleuren zijn betoverend, en ik vraag me af hoe zij dit hier alles hebben beleefd toen ze voor het eerst voet aan wal hebben gezet.

Na de (door ons zelfgekookte) lunch zijn we vrij en hebben we de tijd nog meer van Mysore te zien. Op de planning staan nog een aantal musea, het Mysore paleis (van binnen ditmaal), de hippe yogi wijk Gokulam en het Karanji Lake park. Op zaterdag nemen we de bus of trein terug naar Bangalore voor nog een laatste dagje in de hoofdstad van Karnataka, en dan vlieg ik maandagochtend om 6:30u via London weer terug naar Berlijn.

Namaste!

Alles behalve yoga - of toch een beetje :-)

Het gaat nog goed hier! Heel goed zelfs, ik heb het onwijs naar mijn zin. Ik kan niet geloven dat we alweer in onze laatste week van de training zitten, volgende week maandag hebben we tentamens, en krijgen we ons certificaat. Gelijk die dag vertrekt de helft van de groep alweer naar andere streken, naar Bangalore voor een vlucht terug naar huis, naar andere plaatsen in India, of verder op reis in Azië.

Ik ga straks terug naar Berlijn, maar heb nog net vijf dagen om verder van Mysore te genieten. Kira, een meid uit Californië die nu in Zuid-Frankrijk woont, heeft ook besloten een paar dagen extra te blijven en samen gaan we 5 dagen in een kookschool doorbrengen, Sandhya's House. Sandhya is beroemd hier, heeft zelfs een eigen kookboek, en van haar hopen we in een kleine week wat van de geheimen van de Zuid-Indiase keuken te leren. Ik kan niet wachten!

Ondertussen hebben we naast de yoga (en nog meer yoga, yoga, yoga) niet stil gezeten en al redelijk wat van de stad gezien. Een bezoek aan de Mysore Zoo (een van de oudste van India), de beklimming van de Chaimundi heuvel, die je vanuit de hele stad kan zien (1000 treden!), de markten en winkeltjes in het centrum, en gisteren een heerlijke dag aan het zwembad van Silent Shores, een hotel-resort hier in de buurt. We waren de show van de dag, met onze ini-mini bikini's, ons onbeschaamde zonnebaden en de rare yoga capriolen op watervlotten. Het was fantastisch!!

Elk huis heeft wel een dier, als het geen koe is, dan minstens een schaap of wat kippen

Mission accomplished - ik heb tijgers gezien!

Op weg naar boven!

De stier van Vishnu, halverwege de heuvel, die elke dag opnieuw versierd wordt

Het uitzicht vanaf de Chaimundi heuvel op Mysore

Niets beter dan een verse kokosnoot na een lange klim

Een van de fantastische zonsondergangen

Het Mysore Paleis - verlicht

Eka Pada Rajakapotasana - op het water :-)

Het leven in Mysore

Week twee is alweer bijna voorbij en we beginnen in de routine te komen. Stukje bij beetje wordt ik beter in elke asana (yoga positie), begin ik de filosofie te begrijpen, de anatomie van het lichaam, de basis principes van Ayurveda en alle termen en namen in Sanskriet, de oude Indiase taal waarin ook de Bhagavad-Gita geschreven is. De training is nu bijna op de helft en het studeren, stampen, overhoren en herhalen is al begonnen.

Naast de yoga-studie, hebben we ook moeten wennen aan een compleet nieuw land, een nieuwe cultuur, nieuw eten, nieuwe regels, nieuwe mensen, een nieuw klimaat. India is niet India. India is een ongelofelijke verzameling van talen, tradities, culturen, etniciteiten, religies en gebieden. Wij zitten hier in de staat Karnataka (net als de Bundesländer in Duitsland), waar de hoofdtaal Kannada is, een super mooi schrift waar voor mij geen touw aan vast te knopen is (het ziet er zo uit: ಢ್ಯಾಫ್ನ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯೋಗ ಮಾಡುವ). De meeste mensen spreken amper Engels, dus vaak heb je handen en voeten nodig om je duidelijk te maken.

Je dient je hier ook "appropriate" te kleden. De schouders zijn blijkbaar erogene zones, dus die moeten bedekt, ook te korte broeken of truitjes zijn not-done. De meeste vrouwen (eigenlijk allemaal wel) dragen prachtige sari's, ingewikkeld om het lichaam gevouwen, of een kleurrijke tuniek met speciale broek en een sjaal. De mannen dragen meestal gewoon "Westerse" kleding, spijkerbroeken met een t-shirt of blouse. En dat in deze hitte!

En dan natuurlijk... het eten. Heerlijk curry's, bijna altijd vegetarisch (zeker het eten wat we van de school krijgen...), met veel specerijen, kruiden en knoflook. Bonen, groenten, rijst, chapati's, idli, dosa (allemaal "pannenkoekjes" van rijst, meel of zaden), en het tropisch fruit waar ik me momenteel ongans aan eet. Momenteel is het mango en watermeloen seizoen. Me likey! Alles is natuurlijk onwijs goedkoop, voor 2 euro haal je voor de hele week fruit en groenten in huis.

Ik heb een fiets mogen lenen van de school, omdat het "Hatha-huis" een eindje verderop ligt, en het is wel even wennen want hier rijden ze natuurlijk links. En dat niet alleen, het verkeer is hier namelijk EXTREEM. Gelijk de eerste dag was ik hier al achtergekomen, er zijn geen regels, geen stoplichten, amper verkeersborden en vaak geen strepen op de weg. En als die er wel zijn, dan trekt niemand zich daar iets van aan. Het enige wat je als verkeersdeelnemer in India dient te kunnen is je toeter gebruiken. Toeteren betekent "ik ga hier links", en "ik ga je passeren", en "pas op idioot, je zit in de weg", en "kijk uit voor die koe daar", en "oh help, ik heb een passagier verloren!", en alles daar tussen in. Zonder toeter kun je hier niet de weg op, zo simpel is het. Het is alsof Berlijn voor mij een "fiets-stage" was, en hier op de Indiase weg zijn de training-wieltjes eraf gerukt en ben ik het diepe in gegooid. Het is doodeng maar fascinerend tegelijk, fietsend in dit verkeer weet je pas echt dat je leeft!

En leven doe ik hier, ik geniet met lichaam, hoofd en ziel van alles wat ik meemaak, en als verlichting betekent dat je al het materiële opgeeft voor een hoger iets, dan weet ik nog niet of ik daar eigenlijk wel wil komen... 

Namaste!

Uit eten in het centrum, het gerecht wordt gewoon op een bananenblad geserveerd. Geen bestek uiteraard :-)

Onze huishoudster Lakshmi en haar familie had ons uitgenodigd voor het avondeten

Zij is ook de kokkin van de school en schotelt ons elke dag een heerlijk Indiase lunch en diner voor

"Adjustment class" met Ramesh. Hij is erg streng dus je moet goed je best doen.

De Devaraja markt van Mysore - een lust voor het oog!

Nog meer markt, met links de blokken rauwe rietsuikers voor alle zoetigheden waar Mysore om bekend staat

India!

Het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk, maar ik ben alweer bijna een week in Mysore, de op twee na grootste stad in de deelstaat Karnataka van India. Op zondag gevlogen, via London, en maandagochtend heel vroeg op het vliegveld van Bangalore aangekomen. Daar stond mijn privé chauffeur met mijn naam en vluchtnummer op een bordje op me te wachten. Naar Mysore was het nog 3,5 uur rijden en onderweg hebben we de zon zien opkomen, een prachtige oranje gloedbol in de Indiase lucht. De palmbomen, de vogelgeluiden, de geuren van bloesem, vuur, uitlaatgassen, curry en de warme tropische lucht op mijn huid, het was allemaal overweldigend heerlijk. India!

Bij het appartement aangekomen ontmoette ik de manager van de yoga-school, Sunil, die me mijn kamer liet zien en me in de middag heeft meegenomen voor de inschrijving en een kleine tour door de buurt. De meeste andere meiden (yep, geen enkele man deze lichting...) moesten nog aankomen dus ik had even de tijd voor mezelf. Ik kwam erachter dat er zich deze maand voor de Hatha yoga opleiding welgeteld twee studenten hebben aangemeld... Crystal, mijn medestudent, en ik hebben dus zo'n beetje privé les in de Hatha onderdelen. We hebben ook het hele "Hatha" apartement voor onszelf, de andere Ashtanga-yoga studenten slapen in de school zelf, met twee op een kamer en een badkamer voor acht man... Totaal zijn we dus met zijn 10-en en het is een erg leuke groep meiden, uit vooral de VS, maar ook Engeland, Libanon, Hongarije en een Indiase meid.

Onze dagen bestaan uit yoga lessen (duh), en het dagelijkse rooster ziet er ongeveer zo uit:

• 7:30 - 9:00 Hatha yoga oefeningen
• 9:00 - 9:30 Hatha yoga theorieles (over de achtergrond van Hatha, de ademhalingstechnieken, de chakra's etc.)
• ontbijtpauze
• 11:30 - 13:00 Yoga filosofie (over de Bhagavad-Gita en andere heilige teksten)
• lunch pauze en studeertijd
• 17:00 - 18:00 Hatha yoga aanpassingen (het leren doceren, hier leren we hoe we de posities van onze studenten straks kunnen aanpassen en verbeteren, letterlijk "hands on"!)
• 18:00 - 19:30 Yoga anatomy (over het skelet, de spieren, de luchtwegen, bloedsomloop, spijsvertering etc.)
• op zaterdag hebben we een halve dag (alleen asanas, theorie en aanpassingen) en zondag is vrij

Later krijgen we nog lessen in Ayurveda en "soft-skills" voor yoga docenten, en vrijdagochtend hebben we om 6:15u een extra meditatieles gehad. Zondagochtend gaan we die in de praktijk brengen en twee uur mediteren... Je moet wat over hebben voor de verlichting!

Tot nu toe bevalt het me hier ontzettend goed, het is heerlijk zoveel met yoga bezig te zijn, samen met een groep meiden die er net zo enthousiast over is, en dat alles in deze fantastische inspirerende omgeving. Het is wel even wennen allemaal, de jetlag, de intensieve lessen, de extreme hitte (30-35 graden), de vreemde taal, de mensen die je constant aanstaren (er zijn niet veel buitenlanders in onze buurt) en het gemis van onbeperkte wifi... Maar ik ben onwijs veel aan het leren en weet nu  al zeker dat dit een ervaring gaat worden die ik nooit meer ga vergeten!

Volgende week meer over Mysore, de mensen en het leven hier, en .... het eten uiteraard!

Veel liefs uit India!

Ons appartementgebouw, van buiten (wij wonen helemaal links op de 1e verdieping), met zonsondergang 

Overal lopen apen rond, met baby's! Een beetje als duiven in Nederland.

Cobra pose (Bhujangasana)

Ik heb hier een Duitse lonely planet gevonden, is mijn Duits nog ergens goed voor!

De yoga-school (Shala)

Bevallen

Het is zover, vanochtend heb ik mijn master thesis ingeleverd, BAM! Ik voel me gelijk 10 kilo lichter, wat een bevalling. Maar ik heb er een goed gevoel over en heb erg mijn best gedaan. Het eindresultaat is, door de rare pagina lay-out vereisten van de FU (lettergrootte, regelafstand en pagina rand enzo), een boek van nog net geen 100 pagina's geworden, hoewel 20 daarvan bronnen zijn. Mocht je tijd teveel hebben, of het interessant vinden om eens te lezen hoe European Union Citizenship tot stand is gekomen en hoe ze daar in Brussel eigenlijk over ons denken, dan kun je de tekst hier vinden. Ik zat af en toe echt perplex achter mijn laptopje naar EU documenten te kijken, verbazingwekkend om te zien wat voor alternative reality ze daar in de EU eigenlijk gecreëerd hebben. Onder 'Findings & evaluation' vindt je trouwens de beschrijvingen, alles daarvoor is sociologisch geneuzel :-)

Maar goed, dat is dus gebeurd, hoofdstuk "Tweede master in Berlijn", ooit begonnen in juli 2010, en nu bijna afgesloten. Ik dien in mei alleen nog mijn thesis te verdedigen, maar daar zie ik niet echt tegen op. Ik ben nu ten slotte expert. Bring it on!

Nu wordt het tijd me te gaan voorbereiden op India, want komende zondag (OMG OMG!) vlieg ik al. Ik ga de andere kamer in ons huis ook onderverhuren en moet nu al mijn spullen naar de kelder doen. Mijn visum is gelukkig al geregeld, dat was een eitje achteraf. Het heeft de ambassade precies 7 uur gekost om em klaar te maken. Nog een voordeel van Europees burger te zijn. Ik vlieg naar Bangalore en wordt daar met een busje opgehaald door mijn yogaschool in Mysore. Benieuwd hoe zo iets eruit ziet? Hier ga ik naar toe >

Ondertussen ligt er in Berlijn nog sneeuw en is het ijskoud, maar dat is overal in Noord-Europa zo geloof ik. De vogels trekken er zich niets van aan, die gaan al flink te keer en ook zie ik her en der al narcissen en krokussen naar boven piepen. Doet me denken aan mijn vorige lente in Umeå en de natuur-explosie die daar had plaatsgevonden. Toch wel een beetje jammer dat ik over een week opeens in de 32 graden van Mysore zit. Dat wordt nog wat.

Mijn thesis

Tja, waar gaat mijn thesis eigenlijk over? Droog gezegd is het een "historical-institutionalist analysis of the development of the institution of European Union Citizenship, based on a content analysis of documents from three relevant EU actors in the process: the European Parliament, the European Court of Justice and the European Commission". Dus.

Het idee van citizenship (burgerschap?) heeft mij altijd al gefascineerd. Een arbitraire onderverdeling in de wereldpopulatie gebaseerd op het simpele feit van waar je geboren bent. Zelf ben ik dus in Nederland geboren, en heb daarmee gelijk de "wereld-loterij" zo'n beetje gewonnen. Want beter kan het niet echt of wel? Ja misschien geboren worden in Zwitserland, Luxemburg of Zweden. Die landen zijn trouwens altijd nog een optie.

Op bezoek bij de Europese Raad

Nu hebben ze in Brussel het idee dat het politieke gevaarte dat de EU heet zonder citizens niet echt veel voorstelt. Het grote doel van het project is namelijk de "totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa" (Verdrag van Lissabon). Nu heb ik als actieve EU burger natuurlijk mijn steentje al bijgedragen; ik heb nogal hecht verbonden met een burger uit ons buurland (rara wie is dat?), ik heb flink gebruik gemaakt van mijn recht op vrij verkeer van personen binnen de Unie, ik heb ondertussen aan vier universiteiten in Europa gestudeerd (kreeg er zelfs geld voor van het Erasmus fonds!) en ik heb in 2005 braaf gestemd voor een Grondwet voor Europa. Nu nog een keertje de Nederlandse staat aanklagen voor het niet nakomen van een of andere EU regulering en ik mag wel voorgedragen worden voor Europees Burger van het Jaar.

Ik ben trouwens niet de enige, gisteren verklaarde de Commissie dat in Nederland steeds meer mensen zich "Europees" voelen, volgens een artikel in de Volkskrant. Wat dat ook mag betekenen. Toch maakt de EU zich zorgen over de steun van hun onderdanen, zeker in deze tijden van crisis, en 2013 is uitgeroepen tot het "Europees Jaar van de Burger". Het doel is om zoveel mogelijk burgers op de hoogte te brengen van hun rechten (over plichten zijn ze altijd erg vaag) en ons te laten inzien dat we allemaal dezelfde waarden nastreven, namelijk die van "menselijke waardigheid, vrijheid, gelijkheid en solidariteit". Van die mooie zaken hebben ze buiten Europa natuurlijk geen kaas gegeten, dus het is onze plicht, onze "White Man's Burden", het goede voorbeeld te geven aan de rest van deze planeet. Oh wat ben ik er trots op een Europeaan te zijn.

Zal ik ze maar niet vertellen dat ik van plan ben om straks naar Australië te emigreren?