Momenteel zit ik tot aan mijn ellebogen in de tentamenvoorbereidingen. Ik kom amper nog de deur uit, behalve om te werken of college te volgen. Ik kan nu eigenlijk overal op de wereld zijn, ik zou het verschil niet merken. Oké, ze zouden geen Duits spreken als ze aankondigen dat de U-bahn eraankomt, maar toch. Momenteel krijg ik niet zoveel mee van Berlijn, dus ik heb ook niet veel nieuws te melden hierover. Wat me wel leuk lijkt, is te vertellen wat ik hier nu eigenlijk studeer. Dat was ten slotte de hele reden om hiernaartoe te verhuizen :)
Op dit moment hebben we 3 modules, die amper iets met elkaar te maken hebben. Module 1 gaat over sociologische theorieën. En dan niet alleen de welbekende Marx, Weber en Durkheim (de klassiekers) maar het gaat verder met sociologen uit de jaren '60 tot en met mensen (mannen vaak... heel vaak trouwens!) die nu nog leven zelfs. Best gaaf, een tekst te lezen, en weten dat je die persoon als je echt graag wilt nog persoonlijk een vraag daarover zou kunnen stellen! Onze docent in dit vak, Harald Wenzel, is ook een gerennomeerde academicus, en heeft af en toe moeite zich te verlagen tot ons "jezus hoe abstract kun je het maken, daar snap ik geen bal van" niveau. Wie heeft er ooit gehoord van Talcott Parsons, Jürgen Habermas en Anthony Giddens? Als je nooit in de sociologie hebt gezeten waarschijnlijk niet. Mijn favoriet op dit moment is Niklas Luhmann, een zeer abstracte en volgens sommige zelfs pessimistische socioloog met zijn systeem theorie. Misschien komt dat wel een beetje door zijn obsessie met structuur, efficiëntie en orde...
Module 2 gaat over onderzoeksmethoden. In ons vak gebied is comparative research de logische aanpak, en hierin gaat een wereld voor me open. Al jaren (jáááren) worden er overal op de wereld gegevens (macro en micro) verzameld in allerlei landen, verzameld in openbare databases, open voor onderzoekers met een leuke hypothese. Voorbeeld is de Eurobarometer, waarin de EU al sinds 1973 de mening van Europese inwoners peilt over de Europese Unie. Een schat van informatie voor iedereen die bijvoorbeeld wil weten waarom Nederland in 2005 keihard 'NEE' riep tegen het voorstel voor de Europese grondwet (bijna 62% procent van de stemmers). Ons wordt nu geleerd hoe je met deze data werkt, wat de voor- en nadelen zijn, en hoe je de uitkomsten kan interpreteren.
Tot slot krijgen we in module 3 een Introduction in European Integration. De naam introductie zegt het al, dit zijn de basics. Wie speelde een rol bij de oprichting van de voorloper van de EU in 1951? Welke landen hebben zich in welk jaar aangesloten? (dit moet ik in de juiste volgorde weten voor het tentamen!) Welke instituties heb je in de EU, en wat zijn hun taken en verantwoordelijkheden? In hoeverre worden er beslissingen genomen tussen de verschillende landen, en in hoeverre over hun hoofden heen? En wat hebben de inwoners van Europa eigenlijk te zeggen? Dit is misschien wel de core van mijn studie, hetgeen waar we in de volgende semester het meeste op gaan voortbouwen. Goed opletten dus!
Mijn tentamens zijn op 7, 14 en 17 februari, en er is nog veel te doen. Wie zit er momenteel ook met deadlines die op je af razen? Diep ademhalen, schouders eronder, en remember:
"A thousand mile journey begins with one step. Start today."
"Live, as if you were to die tomorrow. Learn, as if you were to live forever" (Mahatma Gandhi)
zaterdag 29 januari 2011
woensdag 19 januari 2011
Een leven lang leren
De tentamens komen eraan en al mijn Kommilitonen/innen (Duitse woord voor klasgenootjes op de uni) beginnen te stressen. Ik was een beetje vergeten hoeveel druk tentamens kunnen veroorzaken. Dan doen we meestal he? We vergeten de negatieve kanten van iets veel sneller dan de positieve kanten. Gelukkig maar, stel je voor dat het andersom was. Dan hadden we een wel heel depressief beeld van ons leven voor zover dat al voorbij is. Of zouden we in dat geval juist het heden positiever beoordelen, en dus gelukkiger zijn in het nu?
Maar goed, ik probeer in ieder geval hard te focussen op de voordelen van het studeren, in vergelijking met werken bijvoorbeeld. Groot voordeel is dat ik daarbij al een referentiekader heb (lees: 1,5 jaar werkervaring). Sommige van mijn klasgenoten komen direct van een of andere Bachelor, en zijn het studeren nu al zo'n beetje zat. Klaar voor actie! Ik daarentegen zou het liefst mijn hele leven leren.
En begrijp me niet verkeerd: als ik daarmee ook geld verdien is dat helemaal niet iets wat ik wil vermijden. Leren kun je op zoveel manieren doen. Een studie is het voor de hand liggende voorbeeld natuurlijk, maar er zijn meer manieren om constant je kennis te blijven aanvullen. Een nieuwe taal leren, een nieuwe sport, een nieuwe stad/nieuw land ontdekken, leren koken, een nieuwe persoon leren kennen. Ik heb gemerkt dat ik uitermate enthousiast wordt van 'het onbekende'. Angst voor het onbekende kan je namelijk een hoop goede en leuke dingen ontzeggen, en soms is een sprong in het diepe precies wat je nodig hebt om te komen waar je wilt zijn.
Mijn sprong in het Berlijnse studentenleven was spannend, maar ik had daarbij wel een hand om vast te houden (lees: een sterke hand van een bepaalde meubelmaker ;)). Dit is ook belangrijk: je kunt nog zo ver weg gaan, vergeet daarbij niet wat en vooral WIE je achterlaat (of meeneemt). Het internet kan een groot deel van die connectie faciliteren, maar face to face contact is nog altijd niet te vervangen.
Daarom heb ik ook heel veel zin om over een paar weken weer even naar Nederland te komen. Op 26 februari neem ik de trein naar Amsterdam, en zorg daarna dat ik op tijd richting Brabant ga voor carnaval. Ik hoop jullie allemaal te zien!!!
ps. Wat vinden jullie van mijn nieuwe design? Over uitstelgedrag gesproken haha!
Maar goed, ik probeer in ieder geval hard te focussen op de voordelen van het studeren, in vergelijking met werken bijvoorbeeld. Groot voordeel is dat ik daarbij al een referentiekader heb (lees: 1,5 jaar werkervaring). Sommige van mijn klasgenoten komen direct van een of andere Bachelor, en zijn het studeren nu al zo'n beetje zat. Klaar voor actie! Ik daarentegen zou het liefst mijn hele leven leren.
En begrijp me niet verkeerd: als ik daarmee ook geld verdien is dat helemaal niet iets wat ik wil vermijden. Leren kun je op zoveel manieren doen. Een studie is het voor de hand liggende voorbeeld natuurlijk, maar er zijn meer manieren om constant je kennis te blijven aanvullen. Een nieuwe taal leren, een nieuwe sport, een nieuwe stad/nieuw land ontdekken, leren koken, een nieuwe persoon leren kennen. Ik heb gemerkt dat ik uitermate enthousiast wordt van 'het onbekende'. Angst voor het onbekende kan je namelijk een hoop goede en leuke dingen ontzeggen, en soms is een sprong in het diepe precies wat je nodig hebt om te komen waar je wilt zijn.
Mijn sprong in het Berlijnse studentenleven was spannend, maar ik had daarbij wel een hand om vast te houden (lees: een sterke hand van een bepaalde meubelmaker ;)). Dit is ook belangrijk: je kunt nog zo ver weg gaan, vergeet daarbij niet wat en vooral WIE je achterlaat (of meeneemt). Het internet kan een groot deel van die connectie faciliteren, maar face to face contact is nog altijd niet te vervangen.
Daarom heb ik ook heel veel zin om over een paar weken weer even naar Nederland te komen. Op 26 februari neem ik de trein naar Amsterdam, en zorg daarna dat ik op tijd richting Brabant ga voor carnaval. Ik hoop jullie allemaal te zien!!!
ps. Wat vinden jullie van mijn nieuwe design? Over uitstelgedrag gesproken haha!
zondag 9 januari 2011
I ♥ The Internet
Hey nog een gelukkig nieuwjaar allemaal!
Wat gaat de tijd toch snel, het is alweer 9 januari. Ik heb geen goede voornemens uitgesproken, want ik kon er eigenlijk geen bedenken. Ik ben momenteel precies waar ik zijn wil.
Eergisteren heb ik me met Christina (de zus van Lothar, en ondertussen een goede vriendin) aangemeld voor 10 dagen Bikram yoga. Voor 10 euro kun je 10 dagen lang onbeperkt lessen volgens. Bikram yoga is yoga in een kamer waar het 40 graden is. Dat klinkt heftig, en is het ook! Bij 40 graden breekt het zweet je al uit als je een slok water neemt, laat staan anderhalf uur yoga doet. Dus waarom zou je?? Simpelweg omdat je spieren bij die hitte ook veel soepeler worden, en je dus veel verder kan stretchen. Het is echt ongeloofelijk, mijn neus zat opeens tegen mijn knie aan.Vandaag zijn we weer gegaan, en hoe vaker je het doet, hoe beter het gaat.
Normale yoga doe ik al een tijdje online: www.yogatoday.com. Heerlijk wat voor mogelijkheden het internet ons tegenwoordig geeft. Hoewel mensen er ook verwend door raken. Bij Zalando ontvangen we af en toe echt idiote emails: "hallo, ik heb gisteren een jas op jullie website gezien, hij was paars met een zak aan de zijkant, weten jullie welke ik bedoel, die wil ik graag bestellen." Geen naam, geen contactgegevens, geen specifiekere informatie, geen grapje! En dat verwacht dan een antwoord terug?? Zaterdagochtend heb ik vanuit huis gewerkt (ik blijf het zeggen: internet is fantastisch) en Sebas zat verbijsterd over mijn schouder mee te kijken. Doen mensen dat echt??
Morgen heb ik een presentatie. Die zou eigenlijk vorige week plaatsvinden, maar de docent was ziek. Fijn dat hij dat ons nog even liet weten om 8u 's avonds de dag ervoor... Maar ach, het was goed nieuws. Neemt niet weg dat we de presentatie alsnog moeten geven. Het mooie is wel dat ons groepje maar 2x heeft hoeven afspreken om de presentatie te bespreken, en de rest hebben we online gecoördineerd. Gewoon een presentation aangemaakt in Google Docs, en daarin samengewerkt.
Af en toe bedenk ik wel eens wat het betekent dat ik mijn gedachten hiermee ook de openbare ether in slinger. Zeker na vorig weekend de film The Social Network te hebben gezien. Wat een impact heeft het internet tegenwoordig op onze dagelijkse levens! Maar aan de andere kant maakt de loutere kwantiteit van het online materiaal het onmogelijk dit allemaal te monitoren. Het aantal actieve blogs online is blijkbaar een omstreden nummer (zelfs dat is al niet eenduidig te meten), maar zit ergens tussen de 2 en 3 miljoen. Das nogal wat. Ik moet zeggen dat ik zelf ook een flink aantal blogs lees tegenwoordig, van EU updates en de blog van Neelie Kroes (de Nederlandse EU commissaris, voor de digitale agenda notabene), tot minimalist blogs, yoga info en studeertips. Het is goed zoeken tussen alle onzin die geschreven wordt, maar er wordt ook een hoop moois gepubliceerd.
Ik hoop jullie dus allemaal snel online te zien, op Facebook (I hope you like me), Skype (daphneviolet) of good ol' email. Ik kom trouwens ook binnenkort weer offline langs, na mijn tentamens van ongeveer 25 februari tot 9 maart. Nu ik het me bedenk, ik moet mijn ticket nog boeken. Ga ik gelijk doen, ONLINE! :)
Wat gaat de tijd toch snel, het is alweer 9 januari. Ik heb geen goede voornemens uitgesproken, want ik kon er eigenlijk geen bedenken. Ik ben momenteel precies waar ik zijn wil.
Eergisteren heb ik me met Christina (de zus van Lothar, en ondertussen een goede vriendin) aangemeld voor 10 dagen Bikram yoga. Voor 10 euro kun je 10 dagen lang onbeperkt lessen volgens. Bikram yoga is yoga in een kamer waar het 40 graden is. Dat klinkt heftig, en is het ook! Bij 40 graden breekt het zweet je al uit als je een slok water neemt, laat staan anderhalf uur yoga doet. Dus waarom zou je?? Simpelweg omdat je spieren bij die hitte ook veel soepeler worden, en je dus veel verder kan stretchen. Het is echt ongeloofelijk, mijn neus zat opeens tegen mijn knie aan.Vandaag zijn we weer gegaan, en hoe vaker je het doet, hoe beter het gaat.
Normale yoga doe ik al een tijdje online: www.yogatoday.com. Heerlijk wat voor mogelijkheden het internet ons tegenwoordig geeft. Hoewel mensen er ook verwend door raken. Bij Zalando ontvangen we af en toe echt idiote emails: "hallo, ik heb gisteren een jas op jullie website gezien, hij was paars met een zak aan de zijkant, weten jullie welke ik bedoel, die wil ik graag bestellen." Geen naam, geen contactgegevens, geen specifiekere informatie, geen grapje! En dat verwacht dan een antwoord terug?? Zaterdagochtend heb ik vanuit huis gewerkt (ik blijf het zeggen: internet is fantastisch) en Sebas zat verbijsterd over mijn schouder mee te kijken. Doen mensen dat echt??
Morgen heb ik een presentatie. Die zou eigenlijk vorige week plaatsvinden, maar de docent was ziek. Fijn dat hij dat ons nog even liet weten om 8u 's avonds de dag ervoor... Maar ach, het was goed nieuws. Neemt niet weg dat we de presentatie alsnog moeten geven. Het mooie is wel dat ons groepje maar 2x heeft hoeven afspreken om de presentatie te bespreken, en de rest hebben we online gecoördineerd. Gewoon een presentation aangemaakt in Google Docs, en daarin samengewerkt.
Af en toe bedenk ik wel eens wat het betekent dat ik mijn gedachten hiermee ook de openbare ether in slinger. Zeker na vorig weekend de film The Social Network te hebben gezien. Wat een impact heeft het internet tegenwoordig op onze dagelijkse levens! Maar aan de andere kant maakt de loutere kwantiteit van het online materiaal het onmogelijk dit allemaal te monitoren. Het aantal actieve blogs online is blijkbaar een omstreden nummer (zelfs dat is al niet eenduidig te meten), maar zit ergens tussen de 2 en 3 miljoen. Das nogal wat. Ik moet zeggen dat ik zelf ook een flink aantal blogs lees tegenwoordig, van EU updates en de blog van Neelie Kroes (de Nederlandse EU commissaris, voor de digitale agenda notabene), tot minimalist blogs, yoga info en studeertips. Het is goed zoeken tussen alle onzin die geschreven wordt, maar er wordt ook een hoop moois gepubliceerd.
Ik hoop jullie dus allemaal snel online te zien, op Facebook (I hope you like me), Skype (daphneviolet) of good ol' email. Ik kom trouwens ook binnenkort weer offline langs, na mijn tentamens van ongeveer 25 februari tot 9 maart. Nu ik het me bedenk, ik moet mijn ticket nog boeken. Ga ik gelijk doen, ONLINE! :)
dinsdag 28 december 2010
Kerst in Praag
Praag in de winter!
Als je de hele wereld wilt zien, is het niet efficient bepaalde plaatsen vaker te bezoeken, maar Praag heeft nu eenmaal een speciaal plekje op mijn wereldkaart. Daar komt bij dat deze voormalig oost-blok hoofdstad van Tsjechie nu maar 4,5 uur rijden met de trein van ons verwijderd is, nog niet aan de Euro doet en dus lekker goedkoop is, en ze kennen net als de Duitsers de traditie van de Kerstmarkt (Vánoční trhy). Wat wil je nog meer?
Voor het kerst weekend in Praag hadden we de trein geboekt, en 3 nachten in een budget hotel buiten het centrum. Hotel Jasmin, een beetje een vage plek, de gang rook naar sigarettenrook en de douche had geen warm water. Na een dag koukleumend sightseeing is een warme douche wel het eerste wat je wilt. Begrijp me goed, ik wil niet klagen, en ik weet dat ik hier natuurlijk voor heb getekend door weer terug te gaan naar het studentenleven. Neemt niet weg dat we ontzettend genoten hebben van het kerstcadeau van de zus van Sebastian.
Een paar dagen voor ons vertrek liet ze ons weten dat ze een verrassing had: ze had voor ons als kerstgeschenk een nacht in het Hilton hotel in Praag geboekt, met hotelpunten en airmiles. Het koste hen dus amper iets, maar boy, oh boy hebben wij het gewaardeerd. Een nacht in het Hilton, mét upgrade tot de Executive floor is hemels. Ik moet met schaamrood op mijn kaken bekennen dat wij op zondagmiddag om half 2 hebben ingecheckt, en pas de volgende dag bij het uitchecken om 12u weer een voet buiten het hotel hebben gezet.
Een luxe hotelkamer, van alle gemakken voorzien (zeepjes, TV met welkomstboodschap, fruitschaal, 5 soorten kussens, gratis krant in de ochtend, badjassen, handdoeken, een bad en een douche, you name it), onbeperkt gratis buffet in de executive lounge, de HELE dag door (en om 14u presenteren wij u ons assortiment aan kazen, en om 16u hebben wij een aanbod van kleine snacks en fruit, etc etc) en gratis toegang tot het zwembad met sauna en stoombad. Mmm het was als thuiskomen.
Haha, grapje, het was onwijs decadent en we waren redelijk "out of place", maar genieten was het wel. Natuurlijk hebben we ook wat van Praag gezien, maar als je er als eens geweest bent is de hoogtepunten-druk er wel af. Goed gegeten, op de brug gestaan, en dan maar weer snel een cafeetje in om warm te worden. Het heeft toch mijn voorkeur om dit jaargetijde in warmere oorden te spenderen.
Ondertussen zijn we weer terug 'thuis', in Berlijn. Het voelt als thuis. Onze verhuurder is vandaag langsgeweest om wat spullen op te halen, en hij vertelde dat hij hoogstwaarschijnlijk veel langer in Amerika zal blijven en wij hier dus ook langer zouden kunnen blijven, veel langer in ieder geval dan tot mei. Fijn om te horen!
Het heeft vannacht weer gesneeuwt, en Berlijn maakt zich op voor Sylvester (nieuwjaarsfeest). Ik werk de komende 3 dagen bij Zalando en op donderdag krijgen we bezoek uit Amsterdam: Marjolijn, Jurre en Lida! Samen op naar 2011, wat gaat de tijd toch snel. Ik hoop dat jullie ook allemaal hebben genoten van een fijne kerst, en wens jullie alvast een spetterend begin van het nieuwe jaar!!!
Heel veel liefs en knuffels uit Berlijn,
Daphne
| Op de Staroměstské náměstí in het centrum |
Als je de hele wereld wilt zien, is het niet efficient bepaalde plaatsen vaker te bezoeken, maar Praag heeft nu eenmaal een speciaal plekje op mijn wereldkaart. Daar komt bij dat deze voormalig oost-blok hoofdstad van Tsjechie nu maar 4,5 uur rijden met de trein van ons verwijderd is, nog niet aan de Euro doet en dus lekker goedkoop is, en ze kennen net als de Duitsers de traditie van de Kerstmarkt (Vánoční trhy). Wat wil je nog meer?
Voor het kerst weekend in Praag hadden we de trein geboekt, en 3 nachten in een budget hotel buiten het centrum. Hotel Jasmin, een beetje een vage plek, de gang rook naar sigarettenrook en de douche had geen warm water. Na een dag koukleumend sightseeing is een warme douche wel het eerste wat je wilt. Begrijp me goed, ik wil niet klagen, en ik weet dat ik hier natuurlijk voor heb getekend door weer terug te gaan naar het studentenleven. Neemt niet weg dat we ontzettend genoten hebben van het kerstcadeau van de zus van Sebastian.
Een paar dagen voor ons vertrek liet ze ons weten dat ze een verrassing had: ze had voor ons als kerstgeschenk een nacht in het Hilton hotel in Praag geboekt, met hotelpunten en airmiles. Het koste hen dus amper iets, maar boy, oh boy hebben wij het gewaardeerd. Een nacht in het Hilton, mét upgrade tot de Executive floor is hemels. Ik moet met schaamrood op mijn kaken bekennen dat wij op zondagmiddag om half 2 hebben ingecheckt, en pas de volgende dag bij het uitchecken om 12u weer een voet buiten het hotel hebben gezet.
Een luxe hotelkamer, van alle gemakken voorzien (zeepjes, TV met welkomstboodschap, fruitschaal, 5 soorten kussens, gratis krant in de ochtend, badjassen, handdoeken, een bad en een douche, you name it), onbeperkt gratis buffet in de executive lounge, de HELE dag door (en om 14u presenteren wij u ons assortiment aan kazen, en om 16u hebben wij een aanbod van kleine snacks en fruit, etc etc) en gratis toegang tot het zwembad met sauna en stoombad. Mmm het was als thuiskomen.
| Biertje? :P |
Ondertussen zijn we weer terug 'thuis', in Berlijn. Het voelt als thuis. Onze verhuurder is vandaag langsgeweest om wat spullen op te halen, en hij vertelde dat hij hoogstwaarschijnlijk veel langer in Amerika zal blijven en wij hier dus ook langer zouden kunnen blijven, veel langer in ieder geval dan tot mei. Fijn om te horen!
Het heeft vannacht weer gesneeuwt, en Berlijn maakt zich op voor Sylvester (nieuwjaarsfeest). Ik werk de komende 3 dagen bij Zalando en op donderdag krijgen we bezoek uit Amsterdam: Marjolijn, Jurre en Lida! Samen op naar 2011, wat gaat de tijd toch snel. Ik hoop dat jullie ook allemaal hebben genoten van een fijne kerst, en wens jullie alvast een spetterend begin van het nieuwe jaar!!!
Heel veel liefs en knuffels uit Berlijn,
Daphne
woensdag 15 december 2010
Weihnachten
Met Sinterklaas weer goed en wel terug in Spanje, heb ik me vol overgave gestort op het fenomeen 'kerst in Duitsland'. Omdat bij ons thuis pakjesavond toch echt de traditionele nadruk had, heb ik weinig nostalgische herinneringen aan kerst in Nederland. Hier blijkt iedereen met elke kerst weer terug te grijpen naar tradities en nostalgie tot het je neus uitkomt.
Het meest in het oog vallend zijn wel de kerstmarkten. Elke wijk heeft er minstens 5 verschillende in de periode tussen advent en 2e kerstdag. Ze worden druk bezocht, vooral in het weekend, door zowel locals als hordes toeristen. Men winkelt: vilten en wollen mutsen, sieraden, aardenwerk, traditioneel speelgoed, zeep en decoraties. Daarnaast verkoopt de helft van alle kraampjes iets te eten of te drinken. Deze hebben mijn voorkeur, want dan kom je tenminste niet met spullen thuis waar je weer een plekje voor moet vinden. En oh, de variatie in het aanbod!!
Qua drank is de grote favoriet natuurlijk gluhwein. Met extra rum als je er zin in hebt, in een mooie beker met statiegeld. Een andere mogelijkheid is warme chocolade melk (hier ook weer met extra rum voor de liefhebbers), warme cider of mede (honingwijn, en wie dat heeft uitgevonden ben ik eeuwig dankbaar. Waren dat de Kelten?), en als knaller op de vuurpijl: Feuerzangbowle.
Feuerzangwatte!? vroeg ik. "oh dat ken je toch wel? Met die suikercone overgoten met rum op een rek boven de pan met gluhwein die dan in de fik wordt gestoken en langzaam naar beneden smelt?" Wie heeft dit bedacht? Mocht je het net als ik niet snappen, het volgende illustratieve filmpje >
Ik weet ondertussen wel dat het lekker is, en op een nuchtere maag een instant 'heey ik ben dronken effect' (ik ben niet zo heel veel gewend, maar geloof me dat niet alle alcohol uit de rum verdwenen is zodra deze in de wijn terecht komt). Een aanrader dus, zeker als je al 2 uur koukleumend op de markt rondloopt en genoeg hebt van het kerstkoor. Om vervolgens weer te ontnuchteren kun je terecht bij een van de vele kraampjes met echt Duitse delicatessen, zoals Bratwurst, Lebkuchen, Weihnachtsstollen, afhankelijk van de regio. Kortom, een groot feest en overdaad aan pittoreskheid (is dat een woord?).
Enige minpuntje tot nu toe is de sociale misstand op het Hauptbahnhof. Daar staat de duurste kerstboom van de wereld, behangen met 40.000 Swarovski kristallen ter waarde van totaal 2,5 miljoen. Echter, de man die deze boom moet bewaken verdient daarmee 6,25 EUR per uur. Ter vergelijking: dit is het minimum uurloon in Nederland voor een 21-jarige...
Het meest in het oog vallend zijn wel de kerstmarkten. Elke wijk heeft er minstens 5 verschillende in de periode tussen advent en 2e kerstdag. Ze worden druk bezocht, vooral in het weekend, door zowel locals als hordes toeristen. Men winkelt: vilten en wollen mutsen, sieraden, aardenwerk, traditioneel speelgoed, zeep en decoraties. Daarnaast verkoopt de helft van alle kraampjes iets te eten of te drinken. Deze hebben mijn voorkeur, want dan kom je tenminste niet met spullen thuis waar je weer een plekje voor moet vinden. En oh, de variatie in het aanbod!!
Qua drank is de grote favoriet natuurlijk gluhwein. Met extra rum als je er zin in hebt, in een mooie beker met statiegeld. Een andere mogelijkheid is warme chocolade melk (hier ook weer met extra rum voor de liefhebbers), warme cider of mede (honingwijn, en wie dat heeft uitgevonden ben ik eeuwig dankbaar. Waren dat de Kelten?), en als knaller op de vuurpijl: Feuerzangbowle.
Feuerzangwatte!? vroeg ik. "oh dat ken je toch wel? Met die suikercone overgoten met rum op een rek boven de pan met gluhwein die dan in de fik wordt gestoken en langzaam naar beneden smelt?" Wie heeft dit bedacht? Mocht je het net als ik niet snappen, het volgende illustratieve filmpje >
Ik weet ondertussen wel dat het lekker is, en op een nuchtere maag een instant 'heey ik ben dronken effect' (ik ben niet zo heel veel gewend, maar geloof me dat niet alle alcohol uit de rum verdwenen is zodra deze in de wijn terecht komt). Een aanrader dus, zeker als je al 2 uur koukleumend op de markt rondloopt en genoeg hebt van het kerstkoor. Om vervolgens weer te ontnuchteren kun je terecht bij een van de vele kraampjes met echt Duitse delicatessen, zoals Bratwurst, Lebkuchen, Weihnachtsstollen, afhankelijk van de regio. Kortom, een groot feest en overdaad aan pittoreskheid (is dat een woord?).
Enige minpuntje tot nu toe is de sociale misstand op het Hauptbahnhof. Daar staat de duurste kerstboom van de wereld, behangen met 40.000 Swarovski kristallen ter waarde van totaal 2,5 miljoen. Echter, de man die deze boom moet bewaken verdient daarmee 6,25 EUR per uur. Ter vergelijking: dit is het minimum uurloon in Nederland voor een 21-jarige...
dinsdag 7 december 2010
Sinterklaas!
Weer een weekendje Nederland achter de rug! Ik heb amper kans om het te missen zo :) Maar voor Sinterklaas komen we natuurlijk graag terug. Het moet wel, want hier in Berlijn had hij ons niet gevonden.
We hadden geluk op vrijdag, want de trein naar Nederland had vertraging. Normaal is dit niet zo fijn, maar wel als je 2 minuten te laat op Hauptbahnhof aankomt racen. Anders hadden we de trein dus gemist... niks voor mij om te laat te komen, misschien is het de invloed van Berlijn die begint te werken...
Gelukkig kwamen we heelhuids in Holland aan voor een weekend vol snert, pepernoten en (oh hemels) banketstaaf. En pakjesavond natuurlijk! Helaas kon door de sneeuw niet iedereen het halen, waardoor het ritueel van gedichten voorlezen en cadeaus uitpakken iets sneller ging dan normaal. Ja wij doen het nog op de good ol' fashion manier, niks geen 'kerst met cadeaus' voor ons.
Ik sprak vandaag een klasgenootje uit Noorwegen die dit weekend in Amsterdam had doorgebracht. Ze was heel erg geschrokken van het feit dat Sinterklaas zwarte 'slaven' heeft! Dit is eigenlijk ook wel een beetje raar als je het van een afstandje bekijkt... Ik weet dat er veel discussie over heeft plaatsgevonden, en er zelfs een jaar groene en blauwe pieten hebben rondgelopen, maar een oplossing is er niet echt, hoe politiek incorrect het ook is. Zwarte Piet hoort er gewoon bij!
Ondertussen hebben we in Duitsland wel een regelrechte tragedie gemist. Sebastian had het op zijn smartphone al gelijk gehoord: er is een ongeluk gebeurd bij Wetten, Dass..?! Een jongen had het idee om met springveren onder zijn voeten over rijdende auto's te springen en kwam daarbij erg ongelukkig terecht. Hij ligt op dit moment nog steeds zwaargewond in het ziekenhuis en zal waarschijnlijk de rest van zijn leven gedeeltelijk verlamd zijn. De reden dat zo'n impact heeft gemaakt hier komt doordat miljoenen mensen het live hebben gezien! Ze hebben de show na het ongeluk gelijk gestopt. In de 29 jaar dat Wetten, Dass..? loopt is dit nog nooit gebeurd.
Weer terug in Duitsland is de collegeweek ondertussen weer volop in gang. Vanavond heb ik weer Ierse dans, en ben benieuwd wat we nu gaan leren. Vorige week hebben we voor het eerst een echt patroon gedanst, een 'Square Dance' zoals dat heet. Hilarisch!
We hadden geluk op vrijdag, want de trein naar Nederland had vertraging. Normaal is dit niet zo fijn, maar wel als je 2 minuten te laat op Hauptbahnhof aankomt racen. Anders hadden we de trein dus gemist... niks voor mij om te laat te komen, misschien is het de invloed van Berlijn die begint te werken...
Gelukkig kwamen we heelhuids in Holland aan voor een weekend vol snert, pepernoten en (oh hemels) banketstaaf. En pakjesavond natuurlijk! Helaas kon door de sneeuw niet iedereen het halen, waardoor het ritueel van gedichten voorlezen en cadeaus uitpakken iets sneller ging dan normaal. Ja wij doen het nog op de good ol' fashion manier, niks geen 'kerst met cadeaus' voor ons.
Ik sprak vandaag een klasgenootje uit Noorwegen die dit weekend in Amsterdam had doorgebracht. Ze was heel erg geschrokken van het feit dat Sinterklaas zwarte 'slaven' heeft! Dit is eigenlijk ook wel een beetje raar als je het van een afstandje bekijkt... Ik weet dat er veel discussie over heeft plaatsgevonden, en er zelfs een jaar groene en blauwe pieten hebben rondgelopen, maar een oplossing is er niet echt, hoe politiek incorrect het ook is. Zwarte Piet hoort er gewoon bij!
Ondertussen hebben we in Duitsland wel een regelrechte tragedie gemist. Sebastian had het op zijn smartphone al gelijk gehoord: er is een ongeluk gebeurd bij Wetten, Dass..?! Een jongen had het idee om met springveren onder zijn voeten over rijdende auto's te springen en kwam daarbij erg ongelukkig terecht. Hij ligt op dit moment nog steeds zwaargewond in het ziekenhuis en zal waarschijnlijk de rest van zijn leven gedeeltelijk verlamd zijn. De reden dat zo'n impact heeft gemaakt hier komt doordat miljoenen mensen het live hebben gezien! Ze hebben de show na het ongeluk gelijk gestopt. In de 29 jaar dat Wetten, Dass..? loopt is dit nog nooit gebeurd.
Weer terug in Duitsland is de collegeweek ondertussen weer volop in gang. Vanavond heb ik weer Ierse dans, en ben benieuwd wat we nu gaan leren. Vorige week hebben we voor het eerst een echt patroon gedanst, een 'Square Dance' zoals dat heet. Hilarisch!
donderdag 18 november 2010
Papieren werkelijkheid
Het was de week van het geregel! Verhuizen naar Duitsland leek in de eerste instantie zo gemakkelijk, maar er blijken toch wat drempels op de weg te liggen. Ergens beginnen met werken, huursubsidie aanvragen, studeren, het is allemaal mogelijk. MITS je de juiste papieren hebt. Na anderhalve maand in Berlijn ben ik ondertussen de trotse eigenaar van een:
Voor al deze formulieren heb ik toch gemiddeld minstens een uur in de rij gestaan, en ik heb ze allemaal wonder boven wonder een keer nodig gehad. Werkelijk waar, als er iets is waar ze hier van houden is het wel OFFICIËLE DOCUMENTEN MET LEKKER VEEL STEMPELS EROP. Ik ben verbaasd dat ze bij het afrekenen in de supermarkt nog niet om mijn geboorteakte en vingerafdruk hebben gevraagd. Het verbaasd me dan ook niks dat Max Weber een Duitser was, zo'n theorie kan alleen maar hier verzonnen zijn. Voordeel (of nadeel...?) is nu wel dat ik in het systeem zit, en het vanaf nu alleen maar makkelijker kan worden.
Hopen we dan maar.
- Sozial Versicherungsnummer
- BaFog Negativ Bescheid (BaFog is de Duitse stufie, Negativ Bescheid betekent een verklaring dat ik het NIET ontvang)
- Lohnsteuerkarte (belasting betalen doe je overal...)
- Freizug bescheid (Jee ik ben EU-lid, ik mag hier werken)
- Anmeldebestatigung (Ja ik woon hier ja)
- Immatrikulerungsbescheinigung (nog steeds errug blij mee)
- Sozial Identifikationsnummer (nog geen idee waarom ik die heb gekregen... is dat het sofinummer?)
- en dit lijstje gaat nog wel even door...
Voor al deze formulieren heb ik toch gemiddeld minstens een uur in de rij gestaan, en ik heb ze allemaal wonder boven wonder een keer nodig gehad. Werkelijk waar, als er iets is waar ze hier van houden is het wel OFFICIËLE DOCUMENTEN MET LEKKER VEEL STEMPELS EROP. Ik ben verbaasd dat ze bij het afrekenen in de supermarkt nog niet om mijn geboorteakte en vingerafdruk hebben gevraagd. Het verbaasd me dan ook niks dat Max Weber een Duitser was, zo'n theorie kan alleen maar hier verzonnen zijn. Voordeel (of nadeel...?) is nu wel dat ik in het systeem zit, en het vanaf nu alleen maar makkelijker kan worden.
Hopen we dan maar.
Voor de rest loopt alles prima. De IB-groep heeft mijn studie erkent en ik ben erg blij met de maandelijkse OV vergoeding die ik krijg. Naast mijn baantje en huursubsidie (als we het krijgen, en de mevrouw bij het Wohngeld Amt genoegen neemt met mijn ziel en zaligheid op papier) ziet het er naar uit dat het financieel wel gaat lukken.
Afgelopen weekend heb ik bezoek gehad van een Jungle Minds delegatie: Floor en Sabine zijn langsgekomen en het was erg gezellig! Culture shock: ze waren nog geen 3 minuten op Duitse bodem of hun portemonnees zijn al gejat...! Welkom in Berlijn...
Nadat we dit verwerkt hadden, emotioneel en vooral praktisch (bij de politie leken ze amper te weten wat ze ermee aanmoesten. Hoezo doe je aangifte van een gestolen portemonnee, die wordt toch nooit meer teruggevonden?!) hebben we flink door de stad gesjouwd, een bezoek gebracht aan de Brezel Bar, de tentoonstelling Topograpie des Terrors (met documenten en beeldmateriaal over de realiteit binnen de SS Gestapo) en de Kaiser's (gewoon een supermarkt, maar voor Sabine een paradijs :)
En 's avonds natuurlijk op stap geweest. Die avond was trouwens een flink lesje nederigheid, want we hebben voor het eerst ondervonden hoe het is om bij een club geweigerd te worden. "Sorry, you don't fit in with the crowd". In your face! Dat was even slikken. Het deurbeleid bij de Berghain is dus inderdaad mega streng. Ben benieuwd op welke doelgroep ze dan wel mikken?
Wel blijft het toch erg leuk mijn nieuwe stad aan anderen te laten zien, hoewel een weekend eigenlijk echt te kort is. Ik ben blij dat ik er zelf 2 jaar de tijd voor heb :)
Abonneren op:
Posts (Atom)

