Een zonnige zondagmiddag wandeling in de sneeuw

Vandaag schijnt de zon in Umeå, en dan ga je naar buiten! Hier wat foto's van mijn wandeling vanmiddag in Nydala, een recreatiepark achter mijn appartementsgebouw.

Een speeltuintje, die momenteel niet wordt gebruikt haha!

Het is 13u 's middags en de zon gaat alweer richting horizon...

Dit is eigenlijk een meer, maar momenteel helemaal dichtgevroren. 

Dus er kan op worden gewandeld en geskiet. 

Op de achtergrond zie je de glijbaan die bij het park hoort.

Dan, het bos in!

Alles is mooi aangekleed met een spierwitte mantel.

Ongerept, maagdelijk wit, frisse krakende lucht. Prachtig.

Hier mag je wandelen, en skieën met de hond. 

Alleen vandaag had ik het pad even helemaal voor mezelf :-)

Oh oh Umeå!

Het is hier fantastisch! Telkens als ik naar buiten stap ben ik weer blij verrast. Zoveel sneeuw! Het is een sprookjesland, een magische winter wonderwereld. De afgelopen week was het wel erg koud, overdag gerust -23 graden. Maar in tegenstelling tot Nederland gaat hier het leven gewoon door. Auto's, fietsers, treinen, vliegtuigen, niks geen last van vierkante wielen, seinstoringen, bevroren leidingen etc. Wat een chaos was dat in Nederland zeg!

Het logo van mijn uni, met 3 lieve rendieren

Mijn leventje hier begint ondertussen langzaam vorm te krijgen. Zweedse les op dinsdag en donderdag, college op woensdag, en daarna orkest. Tussendoor koffie met Helena, uit eten met mijn Buddy Group en sporten bij IKSU, het grootste sportcentrum van Europa(!) Tussendoor ben ik ook nog mijn eerste website aan het bouwen, voor een online basis cursus Webdesign, waar ik zelfs ECTS (European Credit Transfer System) punten voor krijg op mijn diploma. Ik fiets van A naar B, en meestal liggen A en B verrassend dicht bij elkaar. Umeå is niet zo groot, 100.000 inwoners, waarvan 30.000 studenten uit alle delen van de wereld. Geen slechte plek om een tijdje door te brengen heb ik al gemerkt :-)

En hoewel Zweden qua cultuur redelijk dicht bij Nederland en Duitsland ligt, zijn er toch een paar interessante verschillen. Het duurde bijvoorbeeld even voordat ik door had dat iedereen aan de linkerkant van het voetpad loopt. Ze liepen dus steeds een beetje geïrriteerd om me heen als ik nietsvermoedend rechts door de sneeuw aan het ploegen was. Mensen zijn verder ook redelijk teruggetrokken, rustig. Ze zijn wel altijd onwijs vriendelijk, en als het dan echt moet, dan kunnen ze je best in het Engels te woord staan. Hoewel ik wel zo snel mogelijk het Zweeds onder de knie wil krijgen, wat niet zo lastig is vanuit het Nederlands/Duits/Engels. Oh, en opvallend is ook dat er hier meestal geen specifieke dames of heren toiletten zijn, gewoon toiletten, en negen van de tien keer aangepast voor gehandicapte mensen. Waarom ook eigenlijk niet?

Volgende week ga ik een paar dagen naar Stockholm met Eva-Maria, een vriendinnetje uit Berlijn. We gaan eilandhoppen, sightseeing, smörgåsborden, fika doen en couchsurfen. Het wordt mijn eerste keer in de hoofdstad van Zweden, en ik heb er zin in!

Vad heter du? Jag heter Daphne!

Tijd voor een update! Ik ben ondertussen een week verder in mijn Umeå avontuur en ik wil graag een paar hoogtepunten met jullie delen. Heel fijn was de ontdekking was de sneltoets voor de a met een bolletje erop (alt + w), dat was even zoeken. Verder heb ik een fiets gekocht! Bij de Returenbutik, waar de politie alle fietsen heen brengt die niet meer door een eigenaar zijn geclaimd. Het was een investering, 1050 kronen (120 euro), maar dat gaat me dan ook een hoop buskaartjes schelen. En in de zomer verkoop ik em gewoon weer, wellicht zelfs voor dezelfde prijs. Umeå heeft een fantastisch netwerk van fietspaden door de hele stad en je loopt hier niet constant het risico van je sokken gereden te worden, want fietsers hebben lekker voorrang! Daar kan Berlijn nog iets van leren...

Verder heb ik vandaag mijn eerste Zweedse les gehad. Zweeds is een mix van Duits, Nederlands en Engels en het allerbeste is dat ze geen werkwoordsvormen hebben. Ik heten, jij heten, wij heten, hij heten, zij heten, jullie heten, kan het nog simpeler? Mijn klasgenootjes uit China hebben er iets meer moeite mee trouwens, maar ze houden het wel levendig in de les. Vaak begrijpen zij de lerares niet, stellen dan een vraag, die de lerares vervolgens niet begrijpt en we zijn zo 5 minuten verder zijn voordat we de vraag pas duidelijk hebben en we naar het antwoord kunnen gaan zoeken.

Wat wel weer erg jammer is trouwens, is dat Sebastian vandaag weer terug naar Berlijn is gegaan. Hij is om 4.30u vanochtend vertrokken met de taxi naar het vliegveld, en zou, na een 9 uur durende overstap, nu geland moeten zijn op Flughafen Tegel. En waarschijnlijk blijft hij de komende tijd ook in 'het zuiden'. We hebben het er lang en breed over gehad, en uiteindelijk zal het niet veel zin hebben als hij hier probeert iets op te bouwen tijdens de 4 maanden dat mijn semester duurt. Hoewel iedereen goed Engels spreekt hier, is het toch errug gewenst dat je Zweeds spreekt wil je ergens komen werken. Verder liggen de woningen voor niet-studenten hier niet voor het oprapen en is Zweden ook nog eens %&$#@-duur.

Dus... Sebas heeft eens rond gebeld en kan waarschijnlijk volgende maand aan de slag bij zijn oude opdrachtgevers in Amsterdam. Daar werken was hem altijd goed bevallen en het voordeel is dat hij daar zo aan de slag kan, zonder sollicitaties, zonder bureaucratisch gedoe (hij heeft zijn freelance-registratie daar nog) en zonder de stress van een totaal nieuwe omgeving, nieuw land. We gaan dus een tijdje lange-afstand-thank-god-voor-Skype-"nee jij moet eerst ophangen" doen! Niet leuk, maar wel logisch voor ons beide op dit moment. Ik mis hem nu al....

En dan om een beetje sfeer te creëren een reeks met foto's van de afgelopen week:

Zonsondergang... om 15.30u....

Een sneeuwkasteel midden in het centrum! Zoek de koning ;-)

Welk kind droomt hier nu niet van?

Wandeling in het witte sprookjesbos achter mijn huis

Hier gaat Umeå winkelen op zaterdag

Heineken met 3,5% alcohol. En daar betaal je dan 1,80 EUR voor...

Alle smaken Läkerol!

Mijn goede vriendin Helena, met haar zelfgemaakte appeltaart

Dakwerkers die de ijspegels aan het verwijderen zijn. Moet ook gebeuren.

En tot slot: het uitzicht vanuit mijn kamertje :-)

Eerste dag in Umeå!

Umeå, maandag 24 januari 2012, 18:35u.

Lief Dagboek,

Gisteren ben ik aangekomen in Umeå. Na een overstap in Riga (Letland), en een tijdje wachten in Vaasa (Finland), zijn Sebastian en ik geland in de sneeuw. Heeeel veel sneeuw. En zo op het eerste gezicht verder niet veel meer. De internationale en binnenlandse aankomsthallen zijn stiekum dezelfde, onze koffers waren er gelijk want we zaten in een van de laatste vliegtuigen die nog zou landen die avond, en na even zoeken wist mijn Duitse simkaart in mijn Nederlandse telefoon (gemaakt in Finland overigens) het Zweedse netwerk te gebruiken om een smsje te ontvangen van Helena, mijn Zweedse vriendin: "I'll be there to pick you guys up in 15 min!". 

En ze kwam, in een oude volvo met een berg sneeuw op het dak. We hebben elkaar zo'n 4 jaar niet gezien, maar het voelde gelijk weer vertrouwd. Ik heb Helena 6 jaar geleden in Vermont op het zomerkamp ontmoet, zij werkte in de keuken en was de reden dat ik die zomer 6 kilo ben aangekomen ;-) In Umeå studeert ze Kulturjournalistik en het komende half jaar zullen we gewoon naar dezelfde universiteit gaan, via hetzelfde fietspad. Wat een luxe om hier iemand te kennen!! Helena had ook de sleutel van mijn woning, die middag voor me opgehaald, zo ik kon gelijk intrekken in mijn studentenkamertje. 20m2 vol met IKEA spulletjes, een eigen badkamer en gedeelde keuken verderop in de gang.

Vandaag had ik een korte introductie op de universiteit en daarna zijn we in de stad wat basics gaan kopen. Een simkaart, een dagboek, en thermo ondergoed voor Sebas. Morgen heb ik mijn eerste college, Sociology of Culture en ga ik me inschrijven voor een Zweedse taalcursus. En dan, omdat ik het zelf ook niet zou geloven als ik het niet zou zien, de eerste foto's vanuit Zweden:

Dit heb ik meegenomen, totaal = 40 kilo

Buitenlangs naar het vliegtuigje :-)

Mijn kamertje, met 1-persoonsbed helaas...

Deense biertjes, met 3,5% alcohol

Eerste stapjes buiten in de sneeuw

Heel veel sneeuw

En nog meer sneeuw

Geld halen bij de automaat

De hoofdstraat van Umeå, té schattig

Een cappuccino en een latte

Één cappuccino kost 27 kronen = 3,07 EUR. Nee goedkoop is het hier niet...

Aftellen

Het zit erop, 2011 is bijna voorbij. Het was een mooi jaar. Dit keer niet van land veranderd, maar wel van wereldbeeld. Daarvoor hoef je niet altijd te reizen, simpelweg je perspectief veranderen is al genoeg. Door mijn studie heb ik de afgelopen 2 semesters mijn grenzen verlegd en is mijn wereldkaart op zijn kop gezet.

Voor de kerstdagen ben ik in Nederland geweest, wat een erg fijne tijd was. Drie kerstdiners op een rij met alle families in Brabant en daarna nog een goede dag in Berlijn met mijn ouders. Nu ben ik ondertussen aan het aftellen. Nog 5000 woorden en dan is mijn paper af. Nog 9 uur en dan is het jaar voorbij. Nog 12 nachtjes slapen en dan komt Sebas terug uit Belize. Nog 23 nachtjes slapen en dan vliegen we al naar het hoge noorden. Op dit moment gaat de zon om 14u onder daar, en komt deze pas om 9.30u op. Beetje extreem, gelukkig is er op het moment dat wij aankomen alweer gemiddeld 6 uur daglicht. Wat het misschien een beetje goedmaakt, is dat we tot ongeveer maart het Noorderlicht kunnen zien!

Ik zou bijna vergeten ook nog een beetje van dit moment hier te genieten. Buiten knalt het al flink, met tussendoor af en toe een ambulance sirene. Er staat een fles sekt op het balkon koel te worden en ik heb bij de Turk om de hoek sterretjes gekocht. Helaas zijn er geen oliebollen te verkrijgen, die kennen ze niet echt. Ja, Berliner bollen, die kun je per treetje kopen, maar dat is het toch nét niet.

Ik ga straks het nieuw jaar inluiden met mijn goede vrienden in Berlijn. Zeven uur later kan ik dan op Skype ook Sebastian een fijn 2012 wensen, in Belize lopen ze een beetje achter ;) Ik wil graag iedereen, ongeacht de tijdzone, alvast een hele mooie jaarwisseling wensen, einen guten Rutsch ins neue Jahr, un próspero año nuevo and a happy new year! Doe voorzichtig met het vuurwerk en geniet van de avond en de mensen om je heen!

Tot volgend jaar!
Liefs, Daphne

Masters of the Dataset

Vorig weekend zijn Sebas en ik romantisch een weekendje weg geweest, naar Rügen, een eiland in het noorden van Duitsland. Via Groupon hadden we 3 nachten in een strandhotel geboekt, met halfpension en leuke extras. Hoogtepunt van het weekend was een ritje in de Razende Roland, een oude trein die nog op het eiland rijdt. We zijn naar een jachtkasteel in de bossen gereden, om daar de kasteel toren te beklimmen. Er was helaas niets te zien, want het gehele weekend was het eiland gehuld in een dikke mist. Het was best apart, alsof we in een soort capsule waren geplaatst en op een andere planeet waren beland. De planeet van de eeuwige mist en mysterieuze oranje besjes overal. Ondanks de kou hebben we toch gebruik gemaakt van de gratis fietsen van het hotel en lekker rond gefietst op het eiland, met gemiddeld 100 meter zicht. Op zondag zijn we via zonnig Stralsund weer terug naar de bewoonde wereld gegaan, lekker uitgerust en met een lichte kater van de fles sekt die we op de kamer gevonden hadden. Ik heb de foto's van het weekend in een Picasa album geplaatst, mocht je het leuk vinden om een kijkje te nemen >

Ik ben op de uni ondertussen begonnen met het voorbereiden van mijn dataset in SPSS (Statistical Package for Social Sciences). Het is nu de bedoeling dat ik de dataset zo bewerk dat ik straks precies die variabelen tot mijn beschikking heb die ik in mijn analyse wil meenemen. Voorbeeldje: ik neem alleen respondenten mee die al minstens 6 maanden lang een LAT relatie hebben. Echter geeft de dataset alleen informatie over het jaar en de maand waarin de relatie begon en het jaar en de maand waarop het interview is gehouden. Door een complexe formule heb ik nu het jaartal en de maand omgezet naar een totaal aantal maanden dat verlopen is tussen 1900 en het begin van de relatie evenals vanaf 1900 en het moment dat het interview is gehouden. Vervolgens heb ik hiervan het verschil genomen en SPSS opdracht gegeven alle respondenten eruit te gooien waarbij het eindresultaat kleiner is dan 6. Pffff, ik begin er al van de te dromen, al die cijfertjes, en vergeet soms dat er mensen achter zitten. Onze docent stuurde ons deze week een email, met het volgende bemoedigende bericht:


"Dear students,

as I went from project to project yesterday, helping you with the recoding, I saw that you are all facing very similar problems. You are trying to reshape the data in a way that you need it for your particular question, but sometimes the nasty data doesn't seem to cooperate with you. Instead variables don't come out the way you want them to or cases seem to vanish.

However, if you work with such a complex dataset for the first time, this is absolutely normal. You should understand the present stage as a fight, at the end of which you will be masters of the dataset and it will do what you want. Until then, when you are puzzled, always go back to where the trouble began, and try to find the error. In the end you will succeed."

Haha ik voel me net Luke Skywalker die advies krijgt van Yoda. Wie had gedacht dat statistiek zo diep kon zijn?

Meesterstuk

Dit is een heel bijzondere blogpost. Het is namelijk geschreven aan een heel bijzonder bureau. Een meester-designer-bureau met een marktwaarde van 18.000 EUR wel te verstaan. Het is een beetje eng, want ik ben als de dood een krasje te maken. Het geheel staat nu ook best wel raar in onze woonkamer, de oude IKEA spulletjes kunnen hun jaloezie en argwaan maar met moeite verbergen. "Ej, psst, wat doet die gast hier? Moet je em zien staan, met zijn ronde kanten, en glad geoliede fineer van Europese walnoot. Wat een uitslover, met die streeploos geverfde lades, die bijna uit hun schuilplaatsen gelanceerd worden met een lichte druk op de voorkant. En over die roestvrijstalen voet zal ik het maar niet hebben, is dat hip tegenwoordig ofzo?"

Haha, grapje natuurlijk. Het is een fantastisch meubel geworden, gemaakt door mijn vriendje, de Meester meubelmaker. Afgelopen weekend was de uitreiking van de meesterbrief en de designprijs (die hij helaas niet heeft gewonnen). Op een klein detail na (Sebas heeft nog één examen te gaan, begin december) is hij zo goed als klaar met de opleiding. En ik ben mega trots! Dit weekend waren zijn vader, stiefmoeder, stiefzus, de man van zijn stiefzus en hun 6 weken oude baby op bezoek om het te vieren. We hadden een huis vol en zijn op zaterdag met zijn allen naar de Handwerkskammer getogen om alle meesterstukken te bewonderen. En gratis worst en bier natuurlijk. Niemand leek het vreemd te vinden dat dit al op het buffet stond, ook al was het pas half 12 's ochtends. Was ik bijna even vergeten dat ik in Duitsland woon...

En dan hier zoals beloofd, wat foto's van het meesterstuk:

Hier nog hard aan het werk

Ambachtelijke verbindingen, gemaakt met de Japanse zaag ernaast

Op het podium (in het witte shirt)

Met zijn vader (kun je het zien?), zijn stiefmoeder en stiefzus op de roltrap

Dit is em dan :)