Laatst kwam ik dit woord tegen: peripatetisch. Oorspronkelijk heeft het begrip verwezen naar Aristoteles en zijn filosofische school en het betekent zoveel als "rondreizen, wandelend, zwervig". Het is een beetje blijven hangen. Gisteren heb ik op de universiteit mijn acceptatie van mijn Erasmus-plaatsing in Zweden ingeleverd en nu is er geen weg meer terug: op 23 januari 2012 begint voor mij het zomersemester aan Umeå University in Noord-Zweden. Ik ga in het "buitenland" studeren. Hoewel er binnen de grenzen van de Europese Unie eigenlijk geen buitenland meer bestaat, daarvoor moet je toch echt het "fort Europa" verlaten tegenwoordig.
Ik ben er nog niet uit waar deze rusteloosheid nu eigenlijk vandaan komt. Het lijkt wel dat hoe meer ik over de wereld leer, in mijn studie of daarbuiten, hoe meer ik ervan wil gaan zien. En blijkt trouwens, las ik gisteren in Psychologie Magazine (thanks Mar!), dat meer dan eenderde van de Nederlanders weleens aan emigreren denkt en elk jaar wel 40.000 Nederlanders de stap zetten. Ik ben dus niet de enige met een draaikont en eigenlijk hebben we het altijd al gedaan. Nederland heeft altijd zijn grenzen verlegt en hoewel dit ons ver heeft gebracht, heeft het helaas ook desastreuze gevolgen gehad voor sommige gebieden in de wereld waarvan de verkenners, en beleidsmakers erachter, vonden dat we er recht op hadden...
Het magazine artikel geeft trouwens ook aan dat de helft van de emigranten na 7 jaar alweer terug naar Nederland verhuist. Want vertrekken is één ding, maar ergens echt aarden iets heel anders. Dat schijnt weer minstens 2 tot 5 jaar te duren. Wil jij weten of je het lang zou uithouden in het buitenland? Je kunt op de site van Psychologie Magazine een test doen >
Op 1 oktober woon ik alweer een jaar in Berlijn en is het vervolgens bijna weer tijd om door te trekken. Tijd dus voor een bezoekje aan Berlijn mocht je de stad nog willen zien samen met een 1-jarige local ;) Het appartement gaan we onderverhuren, de spullen laten we achter. In Umeå heb je niet meer nodig dan een paar goede wandelschoenen en een Zweeds woordenboek. Moet ik mijn blog maar veranderen naar Daphne Var är du? in plaats van Wo bist du? Ik heb er zin in!!!
“The world is a book and those who do not travel read only one page”
St. Augustine
donderdag 18 augustus 2011
zondag 7 augustus 2011
Dingen
Tijdens de verhuizing is weer eens goed duidelijk geworden welke spulletjes we hebben. Alles een keertje in een doos stoppen, naar beneden dragen, in een vrachtwagentje door de stad rijden en vervolgens 3 verdiepingen naar boven sjouwen, maakt je goed bewust van hoeveel het is. We hebben eigenlijk niet veel, extreem weinig moet ik zeggen, maar dat is ook bewust zo. Je zou het minimalistisch kunnen noemen, maar na een aantal keer verhuizen is het ook puur praktisch. Eens bewust gaan kijken naar wat je allemaal bezit, verzameld, koopt, consumeert, je huis binnenbrengt en vervolgens weggooid of recycled. Ik werd ooit flink aan het denken gezet bij het zien van het volgende filmpje: The Story of Stuff, en sindsdien ben ik gaan downsizen.
Neemt niet weg dat ik nog steeds erg kan genieten van het kopen van spulletjes. De selectie criteria zijn alleen een stuk strenger geworden. Alleen wat zeer praktisch, liefst multifunctioneel is, of extreem mooi en/of met emotionele waarde beladen is krijgt een plekje in ons huis. Het moet vervolgens ook binnen het budget passen en wanneer het reeds in geproduceerd hoeft het ook niet nieuw gekocht te worden. We leven op een planeet met beperkte middelen en de 'Westerse wereld' consumeert reeds veel meer dan proportioneel rationeel.
Berlijn is voor dat soort denken gelukkig de stad bij uitstek. Je kunt de deur niet uit of je struikelt over een vlooienmarkt (wij hebben er een letterlijk om de hoek, een permanente vlooienmarkt welteverstaan) en de stad is arm en creatief genoeg om voor alles wat nog functioneert, of juist niet, een plekje te vinden. Vergeleken met Nederland is hier iets veel minder snel afval. En als je er goed over nadenkt, dan bestaan afval sowieso niet. Jij bent ervan af, maar het is er nog steeds. Het ligt op een afvalhoop en drijft ergens ver weg in de oceaan. Nog een depressieve, maar eye-opening documentaire: Addicted to Plastic. Waarom zijn we in godsnaam ooit begonnen met het produceren van dit spul? Ohja, om geld te verdienen.
Mmm misschien woon ik ondertussen te lang tussen de rechtsdraaiende, geitenwollensokken-dragende, kritisch politiek geëngageerde, Karl Marx aanbiddende Berlijners en begin ik op ze te lijken. Maar denk er eens over na; over onze consumptie patronen, onze afval gewoontes, over die coffee-to-go met een plastic deksel terwijl je deze toch zittend in het café opdrinkt, over het gemak dat we over de jaren heen gecreëerd hebben en niet meer zonder kunnen, maar waar onze oma's nog nooit van hadden gehoord of gedroomd. Heb je het echt echt echt nodig, of ben je volgende week al vergeten dat je het eigenlijk wilde hebben?
"Be the change you wish to see in the world"
Gandhi
Neemt niet weg dat ik nog steeds erg kan genieten van het kopen van spulletjes. De selectie criteria zijn alleen een stuk strenger geworden. Alleen wat zeer praktisch, liefst multifunctioneel is, of extreem mooi en/of met emotionele waarde beladen is krijgt een plekje in ons huis. Het moet vervolgens ook binnen het budget passen en wanneer het reeds in geproduceerd hoeft het ook niet nieuw gekocht te worden. We leven op een planeet met beperkte middelen en de 'Westerse wereld' consumeert reeds veel meer dan proportioneel rationeel.
Berlijn is voor dat soort denken gelukkig de stad bij uitstek. Je kunt de deur niet uit of je struikelt over een vlooienmarkt (wij hebben er een letterlijk om de hoek, een permanente vlooienmarkt welteverstaan) en de stad is arm en creatief genoeg om voor alles wat nog functioneert, of juist niet, een plekje te vinden. Vergeleken met Nederland is hier iets veel minder snel afval. En als je er goed over nadenkt, dan bestaan afval sowieso niet. Jij bent ervan af, maar het is er nog steeds. Het ligt op een afvalhoop en drijft ergens ver weg in de oceaan. Nog een depressieve, maar eye-opening documentaire: Addicted to Plastic. Waarom zijn we in godsnaam ooit begonnen met het produceren van dit spul? Ohja, om geld te verdienen.
Mmm misschien woon ik ondertussen te lang tussen de rechtsdraaiende, geitenwollensokken-dragende, kritisch politiek geëngageerde, Karl Marx aanbiddende Berlijners en begin ik op ze te lijken. Maar denk er eens over na; over onze consumptie patronen, onze afval gewoontes, over die coffee-to-go met een plastic deksel terwijl je deze toch zittend in het café opdrinkt, over het gemak dat we over de jaren heen gecreëerd hebben en niet meer zonder kunnen, maar waar onze oma's nog nooit van hadden gehoord of gedroomd. Heb je het echt echt echt nodig, of ben je volgende week al vergeten dat je het eigenlijk wilde hebben?
"Be the change you wish to see in the world"
Gandhi
zondag 24 juli 2011
Gaan om terug te komen?
Het is voorbij, de tentamens zijn achter de rug. En als het goed is, zijn dit ook de allerlaatste tentamens van mijn leven geweest. In het volgende semester gaan we een grote onderzoekspaper schrijven en daarnaast nog twee kleinere papers. En daarna blijft alleen mijn Masterthesis nog over. Maar geen tentamens meer. Ergens vind ik het wel jammer, maar goed, ik kan altijd nog een derde master gaan doen mocht ik het echt gaan missen. Oh, en trouwens, ik weet natuurlijk niet hoe het programma in Zweden eruit gaat zien. Misschien slaan ze ons daar wel om de oren met tentamens. Vorige week ontving ik namelijk het nieuws dat mijn aanmelding voor het Erasmus programma is geaccepteerd en ik mag me bij de universiteit in Umea gaan aanmelden!! Zweden, här kommer jag! ("here I come").
Ondertussen ben ik vandaag ook nog even een jaartje ouder geworden. We hebben het gisteravond gevierd met een te gek huisfeest. Ik heb nog nooit zoveel flessen wodka op een keukentafel zien staan en aan het eind van de avond waren ze allemaal leeg. Het is altijd handig Poolse vriendinnetjes te hebben. Tot verdriet van de buren hebben we tot 2u staan springen en dansen op muziek van DJ Johannes, de beste vriend van Sebas. Het huis was een chaos vanochtend, maar het was het waard. Het was een heerlijke avond vol vrienden, muziek en wodka natuurlijk ;) Voor wat foto's, zie hier >
Nu moet ik aan het idee gaan wennen dat ik zomervakantie heb. De komende 10 weken geen college's meer, maar lekker in ons nieuwe huisje aan mijn drie te schrijven papers gaan zitten zwoegen. Mijn ouders zijn op dit moment op bezoek en we gaan een paar dagen door Berlijn struinen. Ik ontdek nog steeds nieuwe leuke kanten van de stad, telkens als er iemand op bezoek komt. En eerlijk gezegd, nu we dit fantastische appartement hebben en ik eindelijk een beetje aan de stad begin te wennen, klinkt het idee hier misschien wel een tijdje te blijven steeds beter. Ook misschien kan ik beter zeggen: om hier steeds weer naar toe terug te komen...
"Dickes B, home an der Spree,
im Sommer tust du gut und im Winter tut's weh.
Mama Berlin - Backsteine und Bezin
Wir lieben deinen Duft, wenn wir um die Häuser ziehn"
(Dickes B - van Seeed >)
Nu moet ik aan het idee gaan wennen dat ik zomervakantie heb. De komende 10 weken geen college's meer, maar lekker in ons nieuwe huisje aan mijn drie te schrijven papers gaan zitten zwoegen. Mijn ouders zijn op dit moment op bezoek en we gaan een paar dagen door Berlijn struinen. Ik ontdek nog steeds nieuwe leuke kanten van de stad, telkens als er iemand op bezoek komt. En eerlijk gezegd, nu we dit fantastische appartement hebben en ik eindelijk een beetje aan de stad begin te wennen, klinkt het idee hier misschien wel een tijdje te blijven steeds beter. Ook misschien kan ik beter zeggen: om hier steeds weer naar toe terug te komen...
"Dickes B, home an der Spree,
im Sommer tust du gut und im Winter tut's weh.
Mama Berlin - Backsteine und Bezin
Wir lieben deinen Duft, wenn wir um die Häuser ziehn"
(Dickes B - van Seeed >)
donderdag 14 juli 2011
Tentamentijd
Het is tentamen tijd! Na de verhuisstress ben ik zo in de studeerstress gerold en ik probeer mijn hoofd koel te houden. Het eerste tentamen is al achter de rug; afgelopen dinsdag om 8.30u 's ochtend's (!) heb ik 8 kantjes over Cultural Differences and Similarities in the European Union geschreven. De 'zachte' kant van onze samenleving.
Volgende week maandag heb ik Global and Regional Transformations. Door dat vak is het afgelopen semester mijn hele wereld op zijn kop komen te staan. De geschiedenis van Europe en de rest van de wereld in 14 weken. Waarom ziet de wereld er, met al zijn ongelijkheden en conflicten, er vandaag de dag eigenlijk zo uit? Hoe komt het dat grote delen van de wereld zo arm zijn, 'onontwikkeld' en hebben wij het in het 'Westen' zo goed? Welke rol heeft Nederland eigenlijk gespeeld in de globale geschiedenis?
Dan vind mijn laatste tentamen op vrijdag 22 juli plaatst: Social Structure of European Societies, oftewel de 'harde' kant :) Over de tikkende demografische tijdbom in Europa, immigratie issues, politieke ontwikkelingen en een hele hoop grafieken en tabellen.
Na dat tentamen is het semester zo'n beetje voorbij. Op 30 september heb ik nog 3 papers in te leveren, maar dat duurt nog wel even :) Eerst maar eens een beetje van de zomer genieten, mijn verjaardag vieren en die laatste dozen uitpakken.
Volgende week maandag heb ik Global and Regional Transformations. Door dat vak is het afgelopen semester mijn hele wereld op zijn kop komen te staan. De geschiedenis van Europe en de rest van de wereld in 14 weken. Waarom ziet de wereld er, met al zijn ongelijkheden en conflicten, er vandaag de dag eigenlijk zo uit? Hoe komt het dat grote delen van de wereld zo arm zijn, 'onontwikkeld' en hebben wij het in het 'Westen' zo goed? Welke rol heeft Nederland eigenlijk gespeeld in de globale geschiedenis?
Dan vind mijn laatste tentamen op vrijdag 22 juli plaatst: Social Structure of European Societies, oftewel de 'harde' kant :) Over de tikkende demografische tijdbom in Europa, immigratie issues, politieke ontwikkelingen en een hele hoop grafieken en tabellen.
Na dat tentamen is het semester zo'n beetje voorbij. Op 30 september heb ik nog 3 papers in te leveren, maar dat duurt nog wel even :) Eerst maar eens een beetje van de zomer genieten, mijn verjaardag vieren en die laatste dozen uitpakken.
donderdag 23 juni 2011
Dynamische tijden
We gaan verhuizen! Per 1 juli! Het is allemaal erg snel gegaan, maar we hebben er zin in. Volgende week donderdag gaan we onze spulletjes weer eens een keer in dozen stoppen en naar een nieuwe plek verslepen. De Wipperstraße 25 om precies te zijn. Net toen we hadden bedacht dat we toch maar in Mariendorf blijven wonen voorlopig zijn we via via via getipt op dit appartement dat vrij zou komen. Het is iets groter dan wat we nu hebben, maar niet duurder (oke, 5 euro per maand meer dan). De jongen die het verlaat kon het feesten in Berlijn niet meer aan en gaat terug naar zijn thuisland Zwitserland om iets aan zijn studie gedaan te krijgen en geld te verdienen. Het huisje heeft mooie houten vloeren, hoge plafonds en zo'n mooie grote ingangshal met mozaik aan de wanden. Een typisch Berlijnse woning zoals we die wilden hebben!! Wie komt er binnenkort een kijkje nemen? :)
Pfff weet je wat er trouwens gisteravond is gebeurd? Toen ik om 19u thuiskwam van mijn werk bij Zalando stond Sebas me in de hal beneden op te wachten. Op zijn sokken en met een hele donkere blik in zijn ogen. Toen hij namelijk een uur daarvoor het vuilnis buiten wou gaan zetten is de deur voor dat hij het wist achter hem dichtgewaaid door de tocht. En de sleutel lag natuurlijk binnen. Normaal zou het niet zo'n groot probleem zijn, ware het niet dat ik net een paar weken terug mijn sleutel verloren ben. Daar stonden we dus, buitengesloten. Dat is echt een %&*& gevoel!
Na een rondje om het huis om te kijken of we echt niet ergens naar binnen konden klimmen (helaas, 3 hoog is toch echt te hoog) zijn we naar onze woonvereniging gelopen, die om de hoek zit. Tot overmaat van ramp begon het net ook nog eens keihard te regenen, met bakken uit de hemel. Stonden we daar, Sebas op zijn doorweekte sokken, allebei zonder sleutel. Ze vonden het wel grappig daar geloof ik. Maar behulpzaam waren ze ook. Er zat helaas niet anders op dan de sleuteldienst te bellen. De beste man kwam na een half uurtje al langsrijden, stak een stokje tussen de deur en 'klik' hij was weer open. Nogal vervelend was dat we daar vervolgens 120 euro voor mochten af rekenen. En dat doet pijn...
Dan nog een goed nieuwtje als afsluiting, want Sebastian heeft vorige week zijn theorie tentamen gemaakt en gehaald! Zijn praktijktentamen heeft afgelopen week plaatsgevonden en is ook redelijk goed gegaan. Nu kan hij even relaxen, om straks aan zijn meesterstuk te gaan beginnen. Het wordt een bureau en ik zal binnenkort de ontwerpschetsen posten.
Dan, omdat het vandaag 23 juni is, en precies 27 jaar geleden dat mijn lieve grote zus Saranne is geboren nogmaals voor haar: HARTELIJK GEFELICITEERD!! Helaas kon ik deze mijlpaal niet bijwonen, maar ik gedachten was ik er natuurlijk wel. Dikke kus voor mijn super zus!
Pfff weet je wat er trouwens gisteravond is gebeurd? Toen ik om 19u thuiskwam van mijn werk bij Zalando stond Sebas me in de hal beneden op te wachten. Op zijn sokken en met een hele donkere blik in zijn ogen. Toen hij namelijk een uur daarvoor het vuilnis buiten wou gaan zetten is de deur voor dat hij het wist achter hem dichtgewaaid door de tocht. En de sleutel lag natuurlijk binnen. Normaal zou het niet zo'n groot probleem zijn, ware het niet dat ik net een paar weken terug mijn sleutel verloren ben. Daar stonden we dus, buitengesloten. Dat is echt een %&*& gevoel!
Na een rondje om het huis om te kijken of we echt niet ergens naar binnen konden klimmen (helaas, 3 hoog is toch echt te hoog) zijn we naar onze woonvereniging gelopen, die om de hoek zit. Tot overmaat van ramp begon het net ook nog eens keihard te regenen, met bakken uit de hemel. Stonden we daar, Sebas op zijn doorweekte sokken, allebei zonder sleutel. Ze vonden het wel grappig daar geloof ik. Maar behulpzaam waren ze ook. Er zat helaas niet anders op dan de sleuteldienst te bellen. De beste man kwam na een half uurtje al langsrijden, stak een stokje tussen de deur en 'klik' hij was weer open. Nogal vervelend was dat we daar vervolgens 120 euro voor mochten af rekenen. En dat doet pijn...
Dan nog een goed nieuwtje als afsluiting, want Sebastian heeft vorige week zijn theorie tentamen gemaakt en gehaald! Zijn praktijktentamen heeft afgelopen week plaatsgevonden en is ook redelijk goed gegaan. Nu kan hij even relaxen, om straks aan zijn meesterstuk te gaan beginnen. Het wordt een bureau en ik zal binnenkort de ontwerpschetsen posten.
Dan, omdat het vandaag 23 juni is, en precies 27 jaar geleden dat mijn lieve grote zus Saranne is geboren nogmaals voor haar: HARTELIJK GEFELICITEERD!! Helaas kon ik deze mijlpaal niet bijwonen, maar ik gedachten was ik er natuurlijk wel. Dikke kus voor mijn super zus!
 |
| Samen op Tempelhof Airport - oktober 2010 |
vrijdag 10 juni 2011
Even in mijn vaderland
Hier een kort berichtje vanuit (het niet zo zonnige) Vught. Gisteravond laat ben ik aangekomen en door mijn vader en Truus van het station in Den Bosch gehaald. De treinreis was lang, ik ben er totaal niet goed in zo lang stil te zitten. Ik ga dan draaien op mijn stoel en wil mijn benen strekken. 7,5 half uur is ook niet niks!
Deze ochtend kwam gelijk het 'officiële' gedeelte van mijn bezoek, want de mijn letselschade vertegenwoordiger en een dame van Achmea zijn langs gekomen. De verzekering van het bedrijf waardoor ik op 1 december 2009 ben aangereden heeft EINDELIJK aansprakelijkheid erkent. Wat heeft dat lang geduurd zeg! Het is fijn om ook van hen te horen dat ik inderdaad niet gek ben en dat híj tegen míj is aangereden. Die 6 weken thuis met pijnlijke revalidatie daarna is niet door eigen schuld ontstaan.
Om de zaak nu echt af te ronden zal er eerst nog medische informatie moeten worden opgevraagd. Wellicht heb ik door de breuk een 'kans op vervroegde artrose' ofwel slijtage aan het bot. Dit kan een arts beter inschatten, dus ik zal binnenkort eens een expert gaan opzoeken in Berlijn. Verder heeft de verzekering al een voorschot overgemaakt, wat nu heerlijk op mijn spaarrekening staat.
Verder is het fijn weer even in Nederland te zijn! Het is kort, ik blijf tot maandag, maar ik ga Vught, Boxtel, Tilburg en Eindhoven aandoen. Fijn dat alles zo lekker bij elkaar in de buurt ligt. Mijn eerste rauwe haring heb ik al naar binnengewerkt en ik ga straks maar eens een lekker biertje opentrekken met mijn papa. De zon is net toch even doorgebroken hier en de tuin van Truus staat er prachtig bij.
Een fijn pinksterweekend gewenst allemaal! xxx Daphne
Deze ochtend kwam gelijk het 'officiële' gedeelte van mijn bezoek, want de mijn letselschade vertegenwoordiger en een dame van Achmea zijn langs gekomen. De verzekering van het bedrijf waardoor ik op 1 december 2009 ben aangereden heeft EINDELIJK aansprakelijkheid erkent. Wat heeft dat lang geduurd zeg! Het is fijn om ook van hen te horen dat ik inderdaad niet gek ben en dat híj tegen míj is aangereden. Die 6 weken thuis met pijnlijke revalidatie daarna is niet door eigen schuld ontstaan.
Om de zaak nu echt af te ronden zal er eerst nog medische informatie moeten worden opgevraagd. Wellicht heb ik door de breuk een 'kans op vervroegde artrose' ofwel slijtage aan het bot. Dit kan een arts beter inschatten, dus ik zal binnenkort eens een expert gaan opzoeken in Berlijn. Verder heeft de verzekering al een voorschot overgemaakt, wat nu heerlijk op mijn spaarrekening staat.
Verder is het fijn weer even in Nederland te zijn! Het is kort, ik blijf tot maandag, maar ik ga Vught, Boxtel, Tilburg en Eindhoven aandoen. Fijn dat alles zo lekker bij elkaar in de buurt ligt. Mijn eerste rauwe haring heb ik al naar binnengewerkt en ik ga straks maar eens een lekker biertje opentrekken met mijn papa. De zon is net toch even doorgebroken hier en de tuin van Truus staat er prachtig bij.
Een fijn pinksterweekend gewenst allemaal! xxx Daphne
donderdag 2 juni 2011
Zomer
Lekker, het is zomer. Naar de uni fietsen met de zon op mijn gezicht, een frisse bries in mijn haar en slippers aan mijn voeten. Plak benen op de stoelen in college, liefst zo dicht mogelijk bij het raam voor wat frisse lucht. Tussenuren op het gras voor de universiteit, met slappe koffie uit de automaat en een zelfgemaakte salade van thuis. Artikelen lezen op mijn balkon, met de benen omhoog en een biertje dat roept in de koelkast.
Hoe ver weg kan de winter zijn?
Ondertussen kabbelt het semester verder en komen de tentamens in zicht. En dat terwijl ik nog niet een al mijn punten van het vorige semester binnen heb! Tot nu toe nog niets teruggekregen onder de 2 (gut), dus dat gaat goed. Onze 'klas' begint elkaar nu ook echt goed te leren kennen. Buiten de college's om zijn er veel activiteiten, barbecues, stapavonden, huisfeesten en park-hang-middagen.
Toch heb ik ook veel zin om volgend weekend weer even in Nederland te zijn. Helaas moet ik daarvoor weer eerst 7 uur in de trein zitten, maar aan het eind wacht mij dan een fijn Nederlands treinstation met een AH to-go en Nederlandse teksten op de borden. Hoewel ik ondertussen zo aan het Duits gewend ben dat het niet meer 'buitenlands' is, blijft het toch een andere taal. Ik spreek, buiten mijn dagjes Zalando, geen Nederlands hier. Ik heb Latin Jazzdance in het Duits, colleges in het Engels, en lees momenteel een boek in het Spaans. Beetje verwarrend af en toe.
Dit weekend ga ik er weer met mijn nieuw fiets op uit, richting Potsdam en het merengebied daarachter. Hopelijk houd het warme weer aan en kunnen we tussendoor lekker het water in springen.
Een fijn zomers weekend gewenst iedereen!
Hoe ver weg kan de winter zijn?
Ondertussen kabbelt het semester verder en komen de tentamens in zicht. En dat terwijl ik nog niet een al mijn punten van het vorige semester binnen heb! Tot nu toe nog niets teruggekregen onder de 2 (gut), dus dat gaat goed. Onze 'klas' begint elkaar nu ook echt goed te leren kennen. Buiten de college's om zijn er veel activiteiten, barbecues, stapavonden, huisfeesten en park-hang-middagen.
Toch heb ik ook veel zin om volgend weekend weer even in Nederland te zijn. Helaas moet ik daarvoor weer eerst 7 uur in de trein zitten, maar aan het eind wacht mij dan een fijn Nederlands treinstation met een AH to-go en Nederlandse teksten op de borden. Hoewel ik ondertussen zo aan het Duits gewend ben dat het niet meer 'buitenlands' is, blijft het toch een andere taal. Ik spreek, buiten mijn dagjes Zalando, geen Nederlands hier. Ik heb Latin Jazzdance in het Duits, colleges in het Engels, en lees momenteel een boek in het Spaans. Beetje verwarrend af en toe.
Dit weekend ga ik er weer met mijn nieuw fiets op uit, richting Potsdam en het merengebied daarachter. Hopelijk houd het warme weer aan en kunnen we tussendoor lekker het water in springen.
Een fijn zomers weekend gewenst iedereen!
Abonneren op:
Posts (Atom)