Even in mijn vaderland

Hier een kort berichtje vanuit (het niet zo zonnige) Vught. Gisteravond laat ben ik aangekomen en door mijn vader en Truus van het station in Den Bosch gehaald. De treinreis was lang, ik ben er totaal niet goed in zo lang stil te zitten. Ik ga dan draaien op mijn stoel en wil mijn benen strekken. 7,5 half uur is ook niet niks!

Deze ochtend kwam gelijk het 'officiële' gedeelte van mijn bezoek, want de mijn letselschade vertegenwoordiger en een dame van Achmea zijn langs gekomen. De verzekering van het bedrijf waardoor ik op 1 december 2009 ben aangereden heeft EINDELIJK aansprakelijkheid erkent. Wat heeft dat lang geduurd zeg! Het is fijn om ook van hen te horen dat ik inderdaad niet gek ben en dat híj tegen míj is aangereden. Die 6 weken thuis met pijnlijke revalidatie daarna is niet door eigen schuld ontstaan.

Om de zaak nu echt af te ronden zal er eerst nog medische informatie moeten worden opgevraagd. Wellicht heb ik door de breuk een 'kans op vervroegde artrose' ofwel slijtage aan het bot. Dit kan een arts beter inschatten, dus ik zal binnenkort eens een expert gaan opzoeken in Berlijn. Verder heeft de verzekering al een voorschot overgemaakt, wat nu heerlijk op mijn spaarrekening staat.

Verder is het fijn weer even in Nederland te zijn! Het is kort, ik blijf tot maandag, maar ik ga Vught, Boxtel, Tilburg en Eindhoven aandoen. Fijn dat alles zo lekker bij elkaar in de buurt ligt. Mijn eerste rauwe haring heb ik al naar binnengewerkt en ik ga straks maar eens een lekker biertje opentrekken met mijn papa. De zon is net toch even doorgebroken hier en de tuin van Truus staat er prachtig bij.

Een fijn pinksterweekend gewenst allemaal! xxx Daphne

Zomer

Lekker, het is zomer. Naar de uni fietsen met de zon op mijn gezicht, een frisse bries in mijn haar en slippers aan mijn voeten. Plak benen op de stoelen in college, liefst zo dicht mogelijk bij het raam voor wat frisse lucht. Tussenuren op het gras voor de universiteit, met slappe koffie uit de automaat en een zelfgemaakte salade van thuis. Artikelen lezen op mijn balkon, met de benen omhoog en een biertje dat roept in de koelkast.

Hoe ver weg kan de winter zijn?

Ondertussen kabbelt het semester verder en komen de tentamens in zicht. En dat terwijl ik nog niet een al mijn punten van het vorige semester binnen heb! Tot nu toe nog niets teruggekregen onder de 2 (gut), dus dat gaat goed. Onze 'klas' begint elkaar nu ook echt goed te leren kennen. Buiten de college's om zijn er veel activiteiten, barbecues, stapavonden, huisfeesten en park-hang-middagen.

Toch heb ik ook veel zin om volgend weekend weer even in Nederland te zijn. Helaas moet ik daarvoor weer eerst 7 uur in de trein zitten, maar aan het eind wacht mij dan een fijn Nederlands treinstation met een AH to-go en Nederlandse teksten op de borden. Hoewel ik ondertussen zo aan het Duits gewend ben dat het niet meer 'buitenlands' is, blijft het toch een andere taal. Ik spreek, buiten mijn dagjes Zalando, geen Nederlands hier. Ik heb Latin Jazzdance in het Duits, colleges in het Engels, en lees momenteel een boek in het Spaans. Beetje verwarrend af en toe.

Dit weekend ga ik er weer met mijn nieuw fiets op uit, richting Potsdam en het merengebied daarachter. Hopelijk houd het warme weer aan en kunnen we tussendoor lekker het water in springen.

Een fijn zomers weekend gewenst iedereen!

Je kunt niet alles hebben

Jeetje het was vandaag wel 27 graden hier, warm en benauwd. Ik had gisteravond een verjaardag van een studiegenootje uit Singapore, Lulu, die het bij haar thuis vierde. Samen met haar zit ik tegenwoordig op Latin Jazz Dance, met invloeden uit de salsa, samba en hip hop. Het is een leuke les en heel wat anders dan Ierse dans! Na de verjaardag zijn we met een paar naar Yaam vertrokken, mijn favoriete club in Berlijn. Het staat voor Young African Art Market en meestal draaien ze reggea, dancehall of hiphop. Overdag kun je er beach volley ball spelen, of aan het strand aan de Spree hangen. Helaas is Yaam in gevaar, omdat er plannen zijn de hele Spree-oever om te toveren in een medialand, vol hoge kantoorgebouwen en chique woningen. Hiertegen zal (uiteraard) heftig worden geprotesteerd en ik ben ook zeker van plan op 9 juli gezellig mee te protesteren, zoals een goede Berlinerin betaamt. 

Nu is het alweer zondagavond en de week staat te beginnen. We zitten nu alweer bijna op de helft van dit semester, echt niet te bevatten (nicht zu fassen!). Ik heb al een van de drie presentaties die ik moet houden achter de rug, afgelopen dinsdag. Het ging over de veranderende rol van de vrouw in de samenleving en hoe de welvaartsstaat zich daaraan moet aanpassen. We krijgen in Europa namelijk te weinig kinderen momenteel. Dit is voor beleidsmakers een groot probleem, aangezien het met een kleinere beroepsbevolking lastig zal worden de steeds ouder wordende pensioengerechtigden te ondersteunen. Bovendien blijkt dat vrouwen de kinderen ook best willen hebben, maar dit eenvoudigweg niet gecombineerd krijgen met een full-time carrière. 

Dan had ik afgelopen week ook even een heimwee dipje. Ik woon ondertussen alweer bijna 8 maanden in Berlijn, veel langer dan ik ooit ben weggeweest. Met elke keuze die je maakt in het leven, vallen andere opties weg en dat kan soms benauwend voelen. En hoewel ik mijn studie fantastisch vind en ik enorm geniet van mijn leventje hier in Berlijn, vind ik het erg jammer dat ik daarnaast niet ook de belangrijke mensen in mijn leven in de buurt kan hebben. Maar ach, Nederland is toch helemaal niet zo ver bedacht ik toen en ik heb gelijk een treinkaartje naar huis geboekt. Van donderdagavond 9 juni tot maandagmiddag 13 juni zal ik weer op Nederlands grondgebied zijn. Laat het me weten als je dat weekend in de buurt van Vught, Tilburg of Eindhoven bent, want ik wil iedereen graag weer zien.

Ondertussen is het hier flink begonnen met onweren en ik ga de ramen maar eens dichtdoen. Fijne zondagavond nog allemaal en hopelijk tot snel!

De buitenruimte met strand bij Yaam

Thuis van huis

Hoewel ik natuurlijk een soort persoonlijke Koninginnedag heb gehad, voelde ik afgelopen zaterdag toch wel een milde spijt dat ik niet in Nederland was. Ik was online naar radio538 aan het luisteren, live vanaf het museumplein en wou ik dat ik erbij had kunnen zijn! De week werd nog nationalistischer (oei, hier in Duitsland is dat woord trouwens echt taboe, het voelt raar het te typen) want gisteren heb ik het Nederlandse nieuws gekeken, met de ceremonie op de Dam en de 2 minuten stilte. En dan is het vandaag bevrijdingsdag! Het is toch echt goed dat Nederland daar elk jaar weer even bij stil staat en vervolgens de vrijheid viert.

Hier gaat alles zijn gangetje. Mijn 2e semester is ondertussen goed onderweg en ik vind de vakken nog steeds interessant. Toch zijn Sebas en ik ook al verder aan het plannen. Ik kan met de Erasmusbeurs van de EU een semester in het buitenland doorbrengen en mijn Master programma heeft afspraken met de universiteit van Umeå, in Zweden. Zweden stond altijd al op ons lijstje van landen waar we heen willen en dit is een fantastische kans. Je voelt hem al aankomen: ik ga een tijdje in het buitenland studeren. Waarom ook niet he? En eerlijk gezegd voelt Berlijn steeds meer als thuis. De u-bahn heeft geen geheimen meer voor me, ik kan met mijn ogen dicht naar de uni fietsen en ik weet precies waar mijn favoriete yoghurt staat in de supermarkt om de hoek. Mensen zijn maar gewoonte dieren.

Hoewel ik Berlijn wel steeds weer met een frisse blik zie als er iemand op bezoek komt en ik alles mag laten zien. Met Tedje ben ik een weekend lang van hot naar haar gerend: het Holocaust monument, Checkpoint Charlie, het Mauerpark, de Praterbiergarten, de Branderburger Tor, Museuminsel en natuurlijk mijn persoonlijke favoriet, de Brezelbar. Het was een super weekend en wat hebben we geboft met het weer! Helaas zit er tegenwoordig bij elk weerzien een afscheid aan vast...

Ik hoop dat het bij jullie allemaal goed gaat en hoor graag was da in der Niederlande los ist. Wisten jullie trouwens dat de New Kids Turbo film hier razend populair is? >

Blij van binnen en naar buiten

Ik kan het nog steeds niet geloven, maar op woensdag 13 april, zo omstreeks 17.36u 's middags, is mijn naam afgelezen van een kaartje door een heuse lakei ("Mevrouw Gehrels, Master Studente European Societies") en mocht ik naar voren lopen waar de Hare Majesteit Koningin Beatrix, Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem Alexander en Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima op een rijtje op me stonden te wachten. Ze hebben me een voor een de hand geschud en begroet terwijl ze me recht in de ogen keken.

In de rij van te voren hadden we het erover gehad wat je op zo'n moment tegen de Koningin zegt. Gewoon 'hallo' leek ons een beetje ongepast, maar 'goedemiddag majesteit' een hele mond vol voor zo'n kort moment. En eerlijk gezegd toen het zover was heb ik geen woord kunnen uitbrengen. Vooral van Máxima was ik helemaal ondersteboven. Die keek me aan met die intense stralende blik van haar, alsof ze er al de hele dag op had gewacht mij te ontmoeten. Toen ik wegliep voelde ik me net een bakvis van 13 die zojuist haar allergrootste idool had aangeraakt. Het was heel, heel erg bijzonder.

Na de voorstel ronde kwamen de Hoogheden in de receptie ruimte voor een drankje en een praatje. Er werd wijn uitgedeeld, en schalen met haring, bitterballen en kaasblokjes, inclusief prikkertjes met een Nederlandse vlaggetje. Het enige wat ik kon was staren naar ze, niet bevattend dat ik daar zo naast mocht staan, deze vreemde officiële mensen. Aan het einde heeft de Koningin een speech gegeven en zongen we het Wilhelmus. Met een brok in mijn keel dacht ik aan Nederland, wat toch altijd mijn thuisland zal blijven, waar ik ook terecht ga komen op deze wereld.

Foto's mochten we helaas niet maken, maar dit filmpje geeft wel een beeld van het staatsbezoek:



Wellicht dat door dit event mijn Nederlands bloed net even iets harder is gaan stromen. Het kan ook door het mooie weer komen dat zo opeens over Berlijn heen is gevallen. Of het kwam simpelweg doordat mijn rechter rem het opeens heeft begeven, net nu mijn linker weer gemaakt was. Maar ik had opeens besloten dat ik niet meer ga wachten op het geld dat ik nog als schadevergoeding voor mijn gebroken enkel zou moeten ontvangen en dat ik nú een nieuwe fiets wil.

Met Saranne was ik toevallig al langs een tweedehands winkel gelopen waar ik een mooie fiets had gezien en die kon ik niet meer uit mijn hoofd krijgen. Hij zag er nog gloednieuw uit, met goede vering in de voorvork en goede kwaliteit onderdelen. Vanmiddag heb ik Sebas meegesleept en met zijn zegen de fiets gekocht. Ik ben zo blij! We hebben gelijk een test rit naar huis gereden (mijn oude fiets staat nu eenzaam ergens in Prenzlauerberg...) en het was alsof ik vloog! Ik ben er helemaal gelukkig mee en heb mijn nieuwe Hercules gelijk veilig opgeborgen in de kelder. Dit weekend wordt een grote test want we gaan op fietstocht naar een biologische boerderij in Ihlow, een gat hier in de buurt. Kijken of we daar wat bio-eieren kunnen vinden ;)

Een fijn paasweekend gewenst!

Mijn nieuwe fiets!

Lentekriebels

Het zomersemester van mijn studie is gisteren begonnen en gelijk in volle gang. Drie nieuwe modules, met drie hoorcolleges en drie werkgroepen, nieuwe onderwerpen die voor mij nog volledig onbekend zijn, maar waarvan ik niet kan wachten mijn tanden erin te zetten. Sociale ongelijkheid, globalisering, culturele verschillen en zelfs een seminar in het Duits: Werte und Wertewandel (waarden en waarden veranderingen). Ik heb ongeveer 2 maanden om me voor te bereiden op een presentatie in het Duits van 30 minuten. Leek me wel een mooie uitdaging ;)

Dan is het morgen zover voor mijn ontmoeting met de Koningin. Ik heb een chique outfit geleend van een vriendinnetje (ik zal foto's maken!) en heb alvast een oefenrondje op mijn pumps gemaakt. Als student in Berlijn zijn kleren al vrij snel te netjes, de meesten lopen rond in kapotte jeans en afgetrapte gympies, dus in de kokerrok met nette blouse voel ik me totally overdressed. Maar niets te gek voor onze Koningin!

Afgelopen dagen hebben we hier trouwens prima weer gehad! Zonnig, met af en toe een winderige dag tussendoor. Saranne was hier en we hebben eigenlijk de hele week alleen maar een beetje relaxed Berlijn verkend. Koffie in Kreuzberg, een beetje shoppen in Prenzlauerberg, stappen in Friedrichshain en natuurlijk naar huis in het fantastische Mariendorf. De volgende delegatie uit Nederland komt er ook alweer aan, want Tedje komt vrijdag aan voor een weekendje Berlijn. Het is heerlijk om mijn stad en mijn leven hier te kunnen laten zien!

Fietsen in Dresden!

Maar omdat Duitsland meer heeft dan alleen Berlijn, zijn Sebas en ik er ook op uit geweest. Eerst een weekendje Dresden, dat hier 2 uur vandaag ligt. Een hele mooie groene stad, veel oude gebouwen, veel kastelen en wijngaarden langs de Elbe waar je ter plekke een glaasje frisse Riesling kan krijgen. We hadden fietsen gehuurd en hebben 2 dagen lang rond getoerd. Dat fietsen was ons zo bevallen dat we afgelopen zondag eropuit zijn getrokken om de omgeving van Berlijn te verkennen. Na 30 kilometer hebben we een ijsje gehaald en de S-bahn terug naar de stad genomen.

Actieve dagen dus en we hebben er nog veel meer gepland. De lente geeft me de kriebels en ik kan niet anders dan naar buiten. In mijn ogen is winter het alleen waard omdat aan het eind van de lange koude tunnel de krokusjes op je staan te wachten. De bomen lopen uit, de vogels fluiten weer en alles zoemt en ruist van het leven. Lang leve de lente!

Dit is geen grapje!

Het was een zware bevalling, maar gisteren heb ik mijn 3 papers netjes voor de deadline naar mijn docenten opgestuurd. Het was een raar moment, een beetje een anti-climax na zoveel weken zwoegen. PDF-je maken en op verzenden klikken...

Ik heb gelukkig nog een weekje de tijd om bij te komen, voor het nieuwe semester alweer begint. En, goh, de zon schijnt buiten, het is opeens lente geworden in Berlijn! Overal krokusjes, narcissen, kinderen die weer buiten spelen, heerlijk! Vandaag zat ik helaas de hele dag binnen bij Zalando, maar morgen ga ik lekker met Sebas naar Dresden voor een weekendje weg. En komt maandag Saranne, my big sis', langs voor een weekje Berlijn. Dat wordt gezellig!

Dan... ik ontving deze week een hele chique envelop in de bus. Geadresseerd aan "De Weledele Vrouwe Mevrouw D.V. Gehrels Studente Master European Societies", met daarin de volgende boodschap:

"In opdracht van Hare Majesteit de Koningin heeft Harer Majesteits Ambassadeur de eer 'Mevrouw D.V. Gehrels' uit te nodigen voor een ontvangst voor de Nederlandse gemeenschap ter gelegenheid van het staatsbezoek van Hare Majesteit de Koningin aan Zijne Excellentie de Heer C.W.W. Wulff, President van de Bondsrepubliek Duitsland en Mevrouw B. Wulff op Woensdag 13 april 2011 in de Akademie der Künste"


Waaah ik ga, echt waar, de Koningin van Nederland ontmoeten!

Hoe dat zo? Mijn supervisor bij Zalando heeft toevallig bij de Nederlandse ambassade in Berlijn gewerkt en had ons getipt voor een open registratie om je aan te melden voor dit event. De koningin komt voor een staatbezoek, maar wil ook graag Nederlanders ontmoeten die in Berlijn leven. En ze neemt Alexander en Máxima mee! VET!

Bij de uitnodiging zat een brief met allerlei handige tips voor als je de Hare Majesteit gaat ontmoeten, zoals "Hare Majesteit de Koningin kunt u aanspreken met 'Majesteit' of 'Mevrouw', Zijne Koningklijke Hoogheid de Prins van Oranje en Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima met "Koninklijke Hoogheid", het maken van een reverence of buiging is niet gebruikelijk".

Kleding voorschrift is voor de dames 'middag japon', maar ik weet nog niet helemaal wat dat inhoud. Tips iemand? En ik moet ook nog even hard studeren op het Wilhelmus, waarvan het eerste couplet gezongen zal worden na de toespraak.

Oooee nog maar 12 nachtjes slapen en dan is het zover!