Weer thuis

Happy new year!

Zo, weer terug in Nieuw Zeeland. Ik heb een heerlijke tijd gehad in Nederland en Duitsland, en het was erg fijn iedereen weer te zien, veel te kort als altijd. Met de trein naar Berlijn voelde een beetje als thuiskomen, als een van mijn bezoekjes naar Nederland die weer eens ten einde kwam. Maar ook daar moest ik weer weg, weg van Sebas, terug naar huis.

En het is hier toch ook heerlijk. Echt zomer nu, en lekker warm en zonnig, elke dag. Ik ben gelijk weer in mijn werk gesprongen en na een week plannen heb ik de eerste Ooooby-boxen-inpak-dag geregeld. Alle producten werden op tijd afgeleverd, al het materiaal was aanwezig, mijn vrijwilligers stonden paraat en het is allemaal vloeiend verlopen. En ik was de hele tijd op het ergste voorbereid, dus toen ik de dozen uiteindelijk bij de koerier had afgeleverd was het een beetje een anti-climax. Dozen weg, bazen trots, klanten blij, en ik ben de eerste week als Hub Coordinator (General Manager voor de overheid) van Ooooby Waikato overleeft. En nee, niet Ooooby White Ghetto dus.

En ik heb zo'n lol in mijn werk, wat ook een van de grootse redenen was dat ik iedereen weer heb achtergelaten en de 28 uur terug ben gevlogen naar Kiwi land. Ik wordt ervoor betaald om lokale boeren op te sporen, ze op hun land te bezoeken en de aanplantingen te bewonderen, producten mee te krijgen om thuis uit te proberen, de contacten te onderhouden en vervolgens alles elke week zo combineren en plannen dat alle Ooooby klanten een gevarieerde box thuiskrijgen met lokale biologische groenten. Ik zou dit vrijwillig nog doen. Zelf kom ik nu ook om in de groenten, vooral tomaten want het is hoogseizoen in de kas van mijn oom en tante. Het inpakken gebeurd in de woonkamer hier, met behulp van Johan's vader van 93, een hele fijne man en het is elke week een hele productie lijn, waarbij de C-keuze gewoon lekker blijft staan tot het in mijn salade terecht komt. Het is een rijkdom.

Lekker bezig

Zo ik ben uitgenodigd om een visum aan te vragen, heb nu 4 maanden de tijd om alle documenten bij elkaar te schrapen. Politie checks voor Nederland, Duitsland en Australië (want wie weet wat ik daar allemaal heb uitgespookt de afgelopen 10 jaar!), mijn geboorteakte, het baanaanbod van Ooooby, een medische controle met x-ray, al mijn diploma's etc. etc. Ik moet mijn hele bestaan bewijzen, en aantonen dat ik een goede contributie tot Nieuw Zeeland zal zijn.

Ooooby dozen inpakken!

Dan was ik de afgelopen twee weken in Auckland om de rol van supply coordinator te leren, degene die de boxen plant en alle producten besteld van de suppliers, de orders invoert en vervolgens het inpakken overziet. Het was een grote logistieke puzzel, maar is helemaal goed gegaan. Gaf wel een kick om voor bijna 400 mensen in Auckland en Waikato te beslissen wat zij de komende week gaan eten :-)

In een lava grot

Heb in Auckland ook Rangitoto, een grote (slapende) vulkaan beklommen, met lava grotten en een fantastisch uitzicht aan de top, en weer een tijdje op het dromerige Waiheke Island doorgebracht, in het eco-village waar de oprichter van Ooooby en zijn lieftallige gezin woont. Ben nu weer terug op de boerderij van mijn oom in de Waikato, en heb nog een paar weken om de start van de onafhankelijke Ooooby hub hier voor te bereiden, eind januari gaat het live.

Maar eerst... kom ik toch nog even naar Nederland! Het is nu anderhalf jaar geleden dat ik richting Australië vertrokken ben, en alweer bijna 5 maanden sinds ik Sebas heb gezien... Heb zin in een koude kerst, en om iedereen weer te zien!! Ik vlieg op 16 december en kom 31 uur later op 17 december om 5:55u op Schiphol aan. Terug ga ik weer op 9 januari, en kom dan serieus pas op 11 januari weer in Auckland aan.... het is niet om de hoek zeg!

Ik zie jullie allemaal snel weer, houdt een plekje in de agenda vrij voor me :-D

Uitzicht vanaf Rangitoto

Beth en ik :-)

Van Waiheke tot Waikato

Toen duidelijk werd dat ik naar Nieuw-Zeeland zou komen, ging Ooooby hard op zoek naar werk voor mij. Voor Customer Happiness wilden ze me zeker hebben, want daarin heb ik mezelf wel bewezen in Sydney. Daar begon ik gelijk mee, en twee weken lang deed ik klantenservice voor Sydney, Auckland en de nieuwe Ooooby hub in Waikato, terwijl ik mijn vervanging in Sydney trainde het daar van mij over te nemen. Toen werd duidelijk dat de nieuwe hub hier in Waikato, die per 1 december officieel af gaat breken van Auckland, ook wel een "general manager" kan gebruiken. Wat een toeval dat ik hier nu net ben komen wonen! En wat een toeval dat zo'n positie zeker in aanmerking komt voor een permanent visum! Waar Ooooby me maar al te graag bij helpt, dus dat is ook geregeld.

De afgelopen week was ik op bezoek bij de oprichters van Ooooby op Waiheke Island, waar destijds ook het jaarlijkse Ooooby event had plaatsgevonden. Het was een vermoeiende maar inspirerende week. Ooooby staat op het punt om te exploderen, met nieuwe hubs die opengaan (Waikato, Seattle, Melbourne, Fresno, Atlanta, Panama, en Chili misschien...) en na jaren rond geprutteld te hebben qua organisatievorm willen ze nu langzaam overstappen naar een "self-managing organisational structure". Dat betekent dat er geen "bazen" meer zijn bij Ooooby, alleen maar "rollen" in "cirkels" met "accountabilities" en een hele hoop vertrouwen. Er komt een hele nieuwe woordenschat bij kijken, die ik nu maar eens even snel ga leren. Want toen duidelijk werd dat mijn academische achtergrond in Organisatiewetenschappen ligt ben ik ook gelijk aangesteld om Ooooby door de transitie te leiden. Wie had gedacht dat ik nu jaren later, en letterlijk aan de andere kant van de wereld, "nog eens wat aan me studie heb". Ha! Het is een hele uitdaging, maar een betere kans kan ik me niet voorstellen. Ooooby begint in mijn bloed te kruipen...

Verder heb ik ook enorm genoten van de werkvakantie, Waiheke is errug mooi, en de mensen errug aardig. Op weg naar het eiland heb ik twee dagen meegeholpen met Ooooby boxen inpakken, om daar alvast in getraind te worden. Ik heb in Sydney ook vaak meegeholpen met inpakken, een hele fijne bezigheidstherapie, met aan het eind altijd een hoop left-overs die mogen worden meegenomen. Nu ben ik weer thuis op de boerderij van mijn oom, met een koelkast vol biologische asperges, boerenkool, broccoli, artisjok, rabarber en nog veel meer. Wat een rijkdom. Ik zit hier precies op de juiste plek, in de juiste tijd, tussen de juiste mensen. De volgende stap is nu gauw dat permanente visum aanvragen, zodat ik mijn Duitse import-vriendje hiernaar toe kan halen ;-)

Uitzicht vanaf een heuvel in het eco-dorp waar de oprichter van Ooooby woont

Een van de honderden mooie baaien van Waiheke - oh en happy ikke :-)

Ooooby dozen inpakken

Tijdmachine

Afgelopen zaterdag ben ik meegegaan naar het Hamilton Tulip Festival, "celebrating Dutch culture" in de Hamilton Gardens. Mijn achter-oom en -tante gingen oliebollen bakken voor het festival en ik heb hun schoondochter geholpen deze te verkopen. Blijkbaar is er een zeer actieve Nederlandse club hier in de Waikato, en naast verschillende activiteiten wordt er dus elk jaar dit Tulpen feest gevierd. 

Het was een bizarre ervaring. Ben je aan de andere kant van de wereld en zit je opeens tussen een hele lading Hollanders, die gezellig aan de koffie met appeltaart zitten. De gemiddelde leeftijd was best hoog, en de meeste oudjes wonen hier al sinds de oorlog of langer. Dat weerhield ze niet om zich uit te dossen in "typisch Nederlandse" outfits en de klompendans te doen. Er waren kroketten, dropjes, stroopwafels, zoute haring, rookworsten, kaasschaven en zakken witlof (?) te koop, en de oliebollen natuurlijk, die als zoete broodjes over de toonbank gingen, want tja "vorig jaar waren ze zo uitverkocht!". Bijzonder interessant was het allemaal wel, en ik heb zelfs de Nederlandse ambassadeur hier in Nieuw-Zeeland ontmoet, die dit ook allemaal wel eens met eigen ogen wou zien. 

Ik kon de verleiding natuurlijk niet weerstaan :-)

Op zondag was ik toe aan iets heel anders, en ben met mijn auto (ik heb een auto gekocht!) naar Sanctuary Mountain Maungatautari gereden om een stukje Nieuw-Zeeland te zien dat met veel moeite is teruggebracht naar de staat waarin de Maori het waarschijnlijk gevonden hebben. Wat een contrast met de rest van deze regio, zodra ik het hek binnenstapte was het alsof ik een andere wereld betreed! Dichte jungle vol vogelgeluiden maar met tegelijkertijd een enorme rust.


Ik heb uren bijna gehypnotiseerd rondgelopen en probeerde de inheemse vogels te spotten die op het blaadje stonden wat ik had meegekregen. Een paar lieten zich inderdaad zien, zoals de ijdele Piwakawaka (Fantail), de nieuwsgierige Popokatea en de schattige Miromiro.

Sanctuary Mountain wordt omgeven door een 47km lang hek dat ondoordringbaar is door de vele indringers in Nieuw-Zeeland die het de inheemse fauna ontzettende lastig heeft gemaakt te overleven, zoals ratten, possums, muizen en wezels. Het is een uniek project en het grootste ecologische "eiland" in de wereld, een veilige haven om langzaam bijna-uitgestorven inheemse diersoorten terug te brengen. Het is werkelijk een paradijs.

Alsof je een statige kathedraal binnenstapte...

Doorsnede van een varen-boom

Olifanten in Nieuw-Zeeland? :-)

Links het "normale" land, rechts het reservaat

I ♥ New Zealand

Het gaat goed hier! Ik zit hier heerlijk bij te komen op de boerderij, wordt rustig ingewerkt in "Customer Happiness" voor Auckland en Hamilton, en ben Sydney aan het overdragen. Ik maak veel wandelingen, doe veel yoga, en ben bezig met het 2e seizoen van Broen/Bron, een spannende Zweeds/Deense detective series. De lente is in aantocht en het gras wordt langzaam nog groener dan het al was. Ik weet niet of ik het ergens anders groener kan vinden eigenlijk. Wat een heerlijk land!

Mijn huisje - een omgebouwde schuur, maar een erg fijn plekje voor mezelf

De buren iets verderop

Op zoek naar hobbits (Hobbiton ligt hier vlakbij trouwens!)

Het gras nog een beetje dor na de winter - maar dat verandert als snel nu

Schapen! Er leven er hier 40 miljoen!

Green-lipped NZ mosselen, die hier voor $1.99 per kilo in de supermarkt liggen - jam!

Lake Taupo - een dagje uit

Haka watervallen in de Waikato River

Hier stroomt 200.000 liter water per minuut doorheen!

Een van de vele hydro dammen, waar 15% van de energie in Nieuw-Zeeland vandaan komt

Wandelpad door een nature reserve hier in de buurt

Sneeuwklokjes en narcissen!

Hier werden in de 19e eeuw mensen naartoe gestuurd om te genezen van tuberculose 

Uitzicht op de Waikato vallei

Cambridge - het dichtstbijzijnde dorpje

Koeien van de buurman die heel nieuwsgierig allemaal naar me toekwam :-)

Calm after the storm

Alles is gedaan, ons huisje aan het strand is leeg en schoon, al de spullen verkocht, weggeven, ingepakt of opgestuurd, de sleutels ingeleverd, het afscheid genomen. Opeens zat ik in het vliegtuig naar Auckland en besefte dat ik nog niet heel veel verder dan dat moment had gedacht. Ik zat naast een brede kiwi, een jongen die in Australië werkt als vrachtwagenchauffeur en eigenlijk niet kon lezen, dus heb ik hem geholpen zijn immigratie kaart in te vullen. Op het vliegveld stond Davy me op te wachten, een Ooooby collega en na een nacht in zijn huis, met zijn vriendin die in de Auckland Zoo werkt (bij de roofdieren!), hun hondje Flea en twee katten Thor en Hermes, zit ik nu in de cheesy Starbucks. Op mijn beker staat "Dafny" en Ilse Delange zingt samen met Waylon een liedje voor me.

Straks pak ik de bus naar Hamilton om een paar dagen bij een neef van mijn moeder door te brengen. Hij woon op een boerderij in de Waikato regio, een mooi uitvalsbasis want daar is Ooooby net een nieuwe hub aan het openen. Een rol in de klantenservice daar en in Auckland zit er zeker op me te wachten (heb me wel bewezen in Sydney!), en wellicht meer. De komende twee weken ben ik ook nog de Customer Happiness persoon voor Sydney op afstand, want het meisje dat mij gaat vervangen had net een vakantie geboekt deze week.

Het voelt ontzettend goed weer terug in Nieuw-Zeeland te zijn en eigenlijk mist er maar een ding, of iemand dus. Maar het voelt als een frisse start, als "the calm after the storm", en we hebben opeens weer een heel jaar de tijd om rustig alle visa issues te regelen. En dit keer sta ik aan het roer, net als Abel Tasman die in 1642 deze kant op navigeerde. Het is nu aan mij om de punten te verzamelen voor "permanent residence", en een opleiding, een baanaanbod, beheersing van de Engelse taal en jong-zijn tellen daar allemaal mee.

Maar dat komt straks wel. Eerst drink ik mijn cappuccino en gooi ik mijn onmogelijk zware rugzak weer op mijn rug en zet de ene voet voor de andere in dit fantastische, bijna pijnlijk mooie land.

Oooo skies are black and blue
Thinking about you
Here in the calm after the story
Oooo after all that we’ve been through
There ain’t nothin’ new
Here in the calm after the storm

Kiwi-bound

Hey hallo daar ben ik weer! En daar ga ik ook weer, want ik vlieg over 2 weken naar Nieuw-Zeeland. Woohoo! De afgelopen tijd zijn hier dingen een beetje in een stroomversnelling beland, en ik bleef maar steeds herhalen in mijn hoofd "go with the flow". Het werk visum voor Sebastian hier in Australië is niet gelukt (hij zit nu ook even in Duitsland) en aangezien op 28 Augustus mijn jaar Working Holiday in Oz erop zit, zal ik ook het land moeten verlaten.

Dus waarheen? Dat was simpel, aangezien Ooooby ook in Nieuw-Zeeland zit (daar komt het vandaan!), en sinds de personeelsbijeenkomst op Waiheke Island voor Ooooby was duidelijk dat daar ook nog veel werk zal zijn. Naast Auckland wordt er in de Waikato regio ook een "Ooooby-hub" geopend, en ze kunnen wel wat extra handen gebruiken. Ik ben natuurlijk volledig getraind in Customer Happiness, maar hoop ook mee te kunnen kijken bij de inpak procedures, het supply management en de logistiek van het hele gebeuren. En wellicht daarmee straks ergens ter wereld mijn eigen hub openen... 

Het resultaat van een fantastisch weekend brainstormen met de Ooooby crew

In Waikato woont ook een neef van mijn moeder, op Rivendel Farm, en daar mag ik heel fijn de eerste paar dagen in Kiwi Land doorbrengen. Ik heb er veel zin in! Mijn vrienden hier vinden het jammer dat ik weg moet gaan (mijn baas ook!) maar iedereen zegt wel dat Nieuw-Zeeland waarschijnlijk beter bij me past dan Australië. Dat idee heb ik ook. De natuur is misschien nog wel indrukwekkender, en veel gevarieerder, de mensen zijn een stuk minder pretentieus (ten minste vergeleken met Sydney-siders) en de visa procedures een stuk simpeler. Dat hoop ik dan, want ik wil gelijk een vastere verblijfsvergunning gaan najagen. 

Tot ik vlieg moet ik nog even al onze spullen hier verkopen (wordt ik ondertussen wel heel goed in...) en alles afronden want we zullen de komende tijd niet meer naar Australië terugkomen. 

En wil je weten wat Ooooby nu precies doet en waarom ik er zo ontzettend enthousiast over ben? Neem dan even 5:24 minuten en kijk deze video:

Ooooby - out of our own backyards from Dollarmixbag / Ash Robinson on Vimeo.

"Life is what happens, while we are busy making other plans" (John Lennon)