Aftellen

Het zit erop, 2011 is bijna voorbij. Het was een mooi jaar. Dit keer niet van land veranderd, maar wel van wereldbeeld. Daarvoor hoef je niet altijd te reizen, simpelweg je perspectief veranderen is al genoeg. Door mijn studie heb ik de afgelopen 2 semesters mijn grenzen verlegd en is mijn wereldkaart op zijn kop gezet.

Voor de kerstdagen ben ik in Nederland geweest, wat een erg fijne tijd was. Drie kerstdiners op een rij met alle families in Brabant en daarna nog een goede dag in Berlijn met mijn ouders. Nu ben ik ondertussen aan het aftellen. Nog 5000 woorden en dan is mijn paper af. Nog 9 uur en dan is het jaar voorbij. Nog 12 nachtjes slapen en dan komt Sebas terug uit Belize. Nog 23 nachtjes slapen en dan vliegen we al naar het hoge noorden. Op dit moment gaat de zon om 14u onder daar, en komt deze pas om 9.30u op. Beetje extreem, gelukkig is er op het moment dat wij aankomen alweer gemiddeld 6 uur daglicht. Wat het misschien een beetje goedmaakt, is dat we tot ongeveer maart het Noorderlicht kunnen zien!

Ik zou bijna vergeten ook nog een beetje van dit moment hier te genieten. Buiten knalt het al flink, met tussendoor af en toe een ambulance sirene. Er staat een fles sekt op het balkon koel te worden en ik heb bij de Turk om de hoek sterretjes gekocht. Helaas zijn er geen oliebollen te verkrijgen, die kennen ze niet echt. Ja, Berliner bollen, die kun je per treetje kopen, maar dat is het toch nét niet.

Ik ga straks het nieuw jaar inluiden met mijn goede vrienden in Berlijn. Zeven uur later kan ik dan op Skype ook Sebastian een fijn 2012 wensen, in Belize lopen ze een beetje achter ;) Ik wil graag iedereen, ongeacht de tijdzone, alvast een hele mooie jaarwisseling wensen, einen guten Rutsch ins neue Jahr, un próspero año nuevo and a happy new year! Doe voorzichtig met het vuurwerk en geniet van de avond en de mensen om je heen!

Tot volgend jaar!
Liefs, Daphne

Masters of the Dataset

Vorig weekend zijn Sebas en ik romantisch een weekendje weg geweest, naar Rügen, een eiland in het noorden van Duitsland. Via Groupon hadden we 3 nachten in een strandhotel geboekt, met halfpension en leuke extras. Hoogtepunt van het weekend was een ritje in de Razende Roland, een oude trein die nog op het eiland rijdt. We zijn naar een jachtkasteel in de bossen gereden, om daar de kasteel toren te beklimmen. Er was helaas niets te zien, want het gehele weekend was het eiland gehuld in een dikke mist. Het was best apart, alsof we in een soort capsule waren geplaatst en op een andere planeet waren beland. De planeet van de eeuwige mist en mysterieuze oranje besjes overal. Ondanks de kou hebben we toch gebruik gemaakt van de gratis fietsen van het hotel en lekker rond gefietst op het eiland, met gemiddeld 100 meter zicht. Op zondag zijn we via zonnig Stralsund weer terug naar de bewoonde wereld gegaan, lekker uitgerust en met een lichte kater van de fles sekt die we op de kamer gevonden hadden. Ik heb de foto's van het weekend in een Picasa album geplaatst, mocht je het leuk vinden om een kijkje te nemen >

Ik ben op de uni ondertussen begonnen met het voorbereiden van mijn dataset in SPSS (Statistical Package for Social Sciences). Het is nu de bedoeling dat ik de dataset zo bewerk dat ik straks precies die variabelen tot mijn beschikking heb die ik in mijn analyse wil meenemen. Voorbeeldje: ik neem alleen respondenten mee die al minstens 6 maanden lang een LAT relatie hebben. Echter geeft de dataset alleen informatie over het jaar en de maand waarin de relatie begon en het jaar en de maand waarop het interview is gehouden. Door een complexe formule heb ik nu het jaartal en de maand omgezet naar een totaal aantal maanden dat verlopen is tussen 1900 en het begin van de relatie evenals vanaf 1900 en het moment dat het interview is gehouden. Vervolgens heb ik hiervan het verschil genomen en SPSS opdracht gegeven alle respondenten eruit te gooien waarbij het eindresultaat kleiner is dan 6. Pffff, ik begin er al van de te dromen, al die cijfertjes, en vergeet soms dat er mensen achter zitten. Onze docent stuurde ons deze week een email, met het volgende bemoedigende bericht:


"Dear students,

as I went from project to project yesterday, helping you with the recoding, I saw that you are all facing very similar problems. You are trying to reshape the data in a way that you need it for your particular question, but sometimes the nasty data doesn't seem to cooperate with you. Instead variables don't come out the way you want them to or cases seem to vanish.

However, if you work with such a complex dataset for the first time, this is absolutely normal. You should understand the present stage as a fight, at the end of which you will be masters of the dataset and it will do what you want. Until then, when you are puzzled, always go back to where the trouble began, and try to find the error. In the end you will succeed."

Haha ik voel me net Luke Skywalker die advies krijgt van Yoda. Wie had gedacht dat statistiek zo diep kon zijn?

Meesterstuk

Dit is een heel bijzondere blogpost. Het is namelijk geschreven aan een heel bijzonder bureau. Een meester-designer-bureau met een marktwaarde van 18.000 EUR wel te verstaan. Het is een beetje eng, want ik ben als de dood een krasje te maken. Het geheel staat nu ook best wel raar in onze woonkamer, de oude IKEA spulletjes kunnen hun jaloezie en argwaan maar met moeite verbergen. "Ej, psst, wat doet die gast hier? Moet je em zien staan, met zijn ronde kanten, en glad geoliede fineer van Europese walnoot. Wat een uitslover, met die streeploos geverfde lades, die bijna uit hun schuilplaatsen gelanceerd worden met een lichte druk op de voorkant. En over die roestvrijstalen voet zal ik het maar niet hebben, is dat hip tegenwoordig ofzo?"

Haha, grapje natuurlijk. Het is een fantastisch meubel geworden, gemaakt door mijn vriendje, de Meester meubelmaker. Afgelopen weekend was de uitreiking van de meesterbrief en de designprijs (die hij helaas niet heeft gewonnen). Op een klein detail na (Sebas heeft nog één examen te gaan, begin december) is hij zo goed als klaar met de opleiding. En ik ben mega trots! Dit weekend waren zijn vader, stiefmoeder, stiefzus, de man van zijn stiefzus en hun 6 weken oude baby op bezoek om het te vieren. We hadden een huis vol en zijn op zaterdag met zijn allen naar de Handwerkskammer getogen om alle meesterstukken te bewonderen. En gratis worst en bier natuurlijk. Niemand leek het vreemd te vinden dat dit al op het buffet stond, ook al was het pas half 12 's ochtends. Was ik bijna even vergeten dat ik in Duitsland woon...

En dan hier zoals beloofd, wat foto's van het meesterstuk:

Hier nog hard aan het werk

Ambachtelijke verbindingen, gemaakt met de Japanse zaag ernaast

Op het podium (in het witte shirt)

Met zijn vader (kun je het zien?), zijn stiefmoeder en stiefzus op de roltrap

Dit is em dan :)

LAT-relaties, Mafia markten en Corporate Social Responsibility

Het semester is weer begonnen en voor mij is het een beetje een vreemd semester. Ik heb om te beginnen maar één vak. Wel een groot vak, een zogenaamde "Forschungspraktikum" waarin ik een groot onderzoek ga doen om vast te oefenen voor mijn Masterthesis. Aangezien ik in mijn vorige Master kwalitatief onderzoek heb gedaan (lees: interviews in het veld van de Belizeaanse politiek) leek het me leuk nu een poging te wagen het kwantitatief aan te pakken. De komende maanden zal ik als een nerd diep de statistische hel van SPSS induiken. Mijn onderwerp: LAT relaties (Living Apart Together). De beschikbare database van een survey van de Verenigde Naties die we gaan gebruiken laat dit namelijk zeer goed toe. LAT is naast 'getrouwd' en 'samenwonend' een nieuwe relatievorm ontstaan (of pas erkend) in de 2e helft van de 20e eeuw maar nog amper onderzocht. Ik ken deze vorm echter al sinds mijn jeugd, want mijn moeder woont samen met haar nieuwe vriend al jaren zo (Mam, je bent een innovatie!).

Omdat ik bang ben me een beetje te vervelen met steeds maar een specifiek onderwerp volg ik ook een college over Corporate Governance and Corporate Social Responsibility aan de faculteit van Business and Economic en ga ik de seminar Mafia Market and State Failure bijwonen. Daarin gaan we de Siciliaanse en Russische mafia onderzoeken en vergelijken, als een alternatief voor nationale en internationale organisaties die extreem succesvol zijn en het falen van de staat goed weten uit te buiten. Cool!

Het semester zal echter kort zijn, want op 20 januari vlieg ik 1700 kilometer omhoog naar het lieflijke stadje Umeå in Zweden. Ooeoee ik kan niet wachten! Geen uitlaatgassen meer, geen brutale BWM's, geen gebroken glas op elke straathoek, geen junkies en irritante hipsters meer. Maar ook geen Eva-Maria meer, of een Christina, of een Relika. Geen fantastisch appartement met gerenoveerd balkon meer en niet meer elke seconde een super tof feest, gallerie opening, museum rondleiding, flashmob, internationale spreker op de Freie Universität of halve liters bier van de tap voor 2 euro. Ach, je kunt niet alles hebben ;)

Dan is Sebas ondertussen bijna klaar met zijn meesterstuk. Op 31 oktober is de deadline en op 5 november de uitreiking van de meesterbrief. Het gaat snel! Zoals beloofd, hieronder een kort filmpje van het bureau zoals het er enkele dagen geleden uitzag. Eerst zie je rechts op de tafel de bovenkant liggen (meer dan 2 meter breed!) en dan laat Sebas het laatje zien in het onderstuk dat straks aan de rechterkant van het bureau komt. Wat hebben we toch een lol met het laatje haha.

Wieder zurück in Berlin

Ik ben dit weekend weer thuis gekomen uit Nederland. Het was een heerlijk weekje, ik heb leuke dingen gedaan en vond het super fijn om iedereen weer te zien. Ik ben hier gelijk maar gaan stappen, niet bij Yaam, maar een super gave "Balkan Beats" party in Kreuzberg. Balkan is hier mega populair, beetje zigeuner-achtige muziek met de raarste remixes. Wel errug goed dansbaar!

Sebas is ondertussen al ver gevorderd met zijn meesterstuk, het ziet er fantastisch uit. Ik zal de volgende keer wat foto's posten. Op 5 november studeert hij af als Meister Tischler, klaar met school (wat hem betreft voorgoed). Ik sta op het punt te beginnen met het 3e semester van mijn master, het verdiepingssemester. Ik ga er lekker een jaar over doen, want een deel van de vakken ga ik in Zweden doen. Daar heb ik uitgezocht: Global Sociology, Sociology of Culture, Qualitative methods for the Social Sciences en... Webdesign! Ik wou toch ook wel iets hips doen in het überhippe Zweden. Nog 3 en een halve maand en dan zit ik in het vliegtuig naar het hoge, hoge noorden.

De zomer heeft het ondertussen ook opgegeven en het is hier gelijk 10 graden kouder geworden. Helaas zijn de mannen voor mijn balkon er nog steeds (er staat al 2 maanden een enorme steiger voor ons huis, met daarop een hoop Turken die langzaam verven goed onder de knie hebben) en is het daardoor nog net iets donkerder binnen. Ik weet niet of ik al weer klaar ben voor de Berlijns winter, maar ik denk niet dat hem dat iets uitmaakt.

Vandaag ga ik nog even vrolijk bureaucratisch worstelen op de universiteit (ik heb een overzicht van mijn punten tot nu toe nodig voor Zweden, dit blijkt echter de Heilige Graal te zijn, oftewel niet te verkrijgen), dan naar het Ethnologisch museum en vervolgens weer capoeira, jee! Grappig, de docent komt uit Brazilie en daar betekent 'ai!' blijkbaar 'goed zo!'. Ik denk elke keer echter toch dat ik het onwijs fout doe 'ai ai ai!'

Dan was ik donderdag met Saranne in Movie Park Germany en ik wilde jullie deze fantastische foto in de meeste enge achtbaar ever niet onthouden. Verder hebben we trouwens onwijs veel lol gehad, dank je wel voor het super verjaardagscadeau grote zus!

Deadlines

Mijn laatste bericht was weer een tijdje geleden. Ik leef nog! Helaas zit ik wel tot over mijn oren in de paperstress. De deadline nadert en blijkbaar heb ik dat nodig want nu begin ik pas echt vorderingen te maken met schrijven. Nog een week te gaan. Onderwerpen: "Uitdagingen bij onderzoek naar geluk tussen culturen", "De relatie tussen inkomen en geluk" en "Part-time werkende vrouwen in Nederland" (dat zijn er veel trouwens, zo'n 76% van de werkende vrouwen in Nederland doet dit part-time, oftewel minder dan 34 uur per week. Komt blijkbaar doordat de feministische revolutie thuis nog steeds niet helemaal is doorgebroken, het huishouden is nog steeds 'vrouwenwerk'...).

Verder is er niet zoveel gaande, ik zit vooral veel in de bieb te schrijven. Ik doe wel nog steeds capoeira (en heb nog steeds elke week mega spierpijn, wat een sport!) en ben gisteravond begonnen met een nieuwe ronde Spaanse les. Af en toe werk ik ook nog even bij Zalando. Daar heb ik de afgelopen week nieuwe medewerkers getraind in een call-center. Ik heb gehoord trouwens dat we momenteel zo'n 4000 orders per dag ontvangen uit Nederland! We zullen hier dus wel iets goed doen. Mocht je interesse hebben in 20% korting, ik heb een code voor vrienden en familie, laat me het weten als je die wilt ontvangen.

Hoe gaat het in Nederland allemaal op dit moment? Ik ga het zelf snel ontdekken! Ik heb er erg veel zin in weer even naar NL te komen, de laatste keer was met pinksteren en *poef* de zomer is voorbij. Ik kan wel genieten van de herfst, als de lucht fris-krakend aanvoelt 's ochtends en je omhoog kijkt en beseft dat de blaadjes aan de bomen opeens niet zo groen meer zijn. Mijn nieuwe winterbooties staan al op me te wachten (ben vast begonnen met het samenstellen van een 'Zweden-wat-is-het-hier-godvergeten-koud-outfit) en de verwarming in ons appartement hebben we van de week voor het eerst getest.

Sebas zit momenteel ook in de stress, want hij is van de week begonnen met het bouwen van zijn meesterstuk. Het wordt een enorm bureau, uit walnoothout en roestvrijstaal en hij heeft 6 weken de tijd voor dit megaproject. Hierna voor hem nooit meer school, begin november is hij al klaar. Het plan is dan ook momenteel dat hij mee gaat naar Zweden, werkervaring opdoen in het land van minimalistisch design en natuurlijk IKEA. Maar op dit moment zijn we 2 stresskippen in de Wipperstraße. Gelukkig hebben we een heerlijk weekendje Leipzig achter de rug:

Beetje scheef (de foto), maar wel romantisch

Heen en weer

Lol met de Tausch

Het is 'paper-schrijf-tijd'. Mijn tentamen uitslagen zijn allemaal binnen (een 2,0 en twee 1,7's) en het programma voor het nieuwe semester is alvast bekend gemaakt. Toch moet ik voor 30 september nog 3 papers inleveren á 3000 woorden. Het valt wel mee, maar het is ook net te lang om wat voor je uit te typen. Tussendoor probeer ik een beetje van mijn vakantie genieten. Gisteravond had ik een Kleidertausch georganiseerd met vriendinnetjes. Iedereen had kleren meegebracht die niet meer passen, of niet meer leuk zijn, we hebben alles door de kamer verspreid en na het openen van een fles wijn begon de modeshow! Het was erg hilarisch af en toe, maar ook zeer geslaagd en iedereen is naar huis gegaan met wat leuke nieuwe items. Grappig om te zien wat voor de een niets meer waard is, voor de ander een schat blijkt te zijn. De rest ga ik doneren, gewoon door het in een van de honderden kledingcontainers van Humana of het Heilsarmee te gooien.

Uitzoeken maar

Voor het volgende weekend staat een weekendje Leipzig op de planning, samen met Sebas. Daar wilden we al een tijdje heen en het is vlakbij. Gesticht in 1165 heeft het een mooie geschiedenis achter zich en het staat bekend als het 'centrum van de boekdrukkunst' en de op één na oudste universiteit van Duitsland (1409). Hopelijk krijgen we een beetje goed weer, want daar is de laatste tijd werkelijk geen peil op te trekken hier. De ene dag regent het en is het amper 12 graden, de volgende dag heb je je warme jas maar aangetrokken en loop je te puffen in de 26 graden en volle zon.

Dan heb ik trouwens ook 'ganz spontan' een treinkaartje naar Nederland geboekt. Op 29 september reis ik weer richting het westen en steek om 13u de grens over. Ik ga eerst naar Amsterdam en dan richting Brabant. Ik denk dat ik tot ongeveer 6 oktober blijf en het lijkt me leuk iedereen weer te zien! Ik heb gehoord dat de pepernoten alweer in de winkel liggen, dat Wilders de koningin uit de regering wil hebben en dat Zalando in Holland's Next Topmodel haar opwachting maakt. Kan ik nog iets anders schokkends verwachten of ben ik zo wel weer een beetje bij?