I ♥ The Internet

Hey nog een gelukkig nieuwjaar allemaal!

Wat gaat de tijd toch snel, het is alweer 9 januari. Ik heb geen goede voornemens uitgesproken, want ik kon er eigenlijk geen bedenken. Ik ben momenteel precies waar ik zijn wil.

Eergisteren heb ik me met Christina (de zus van Lothar, en ondertussen een goede vriendin) aangemeld voor 10 dagen Bikram yoga. Voor 10 euro kun je 10 dagen lang onbeperkt lessen volgens. Bikram yoga is yoga in een kamer waar het 40 graden is. Dat klinkt heftig, en is het ook! Bij 40 graden breekt het zweet je al uit als je een slok water neemt, laat staan anderhalf uur yoga doet. Dus waarom zou je?? Simpelweg omdat je spieren bij die hitte ook veel soepeler worden, en je dus veel verder kan stretchen. Het is echt ongeloofelijk, mijn neus zat opeens tegen mijn knie aan.Vandaag zijn we weer gegaan, en hoe vaker je het doet, hoe beter het gaat.

Normale yoga doe ik al een tijdje online: www.yogatoday.com. Heerlijk wat voor mogelijkheden het internet ons tegenwoordig geeft. Hoewel mensen er ook verwend door raken. Bij Zalando ontvangen we af en toe echt idiote emails: "hallo, ik heb gisteren een jas op jullie website gezien, hij was paars met een zak aan de zijkant, weten jullie welke ik bedoel, die wil ik graag bestellen." Geen naam, geen contactgegevens, geen specifiekere informatie, geen grapje! En dat verwacht dan een antwoord terug?? Zaterdagochtend heb ik vanuit huis gewerkt (ik blijf het zeggen: internet is fantastisch) en Sebas zat verbijsterd over mijn schouder mee te kijken. Doen mensen dat echt??

Morgen heb ik een presentatie. Die zou eigenlijk vorige week plaatsvinden, maar de docent was ziek. Fijn dat hij dat ons nog even liet weten om 8u 's avonds de dag ervoor... Maar ach, het was goed nieuws. Neemt niet weg dat we de presentatie alsnog moeten geven. Het mooie is wel dat ons groepje maar 2x heeft hoeven afspreken om de presentatie te bespreken, en de rest hebben we online gecoördineerd. Gewoon een presentation aangemaakt in Google Docs, en daarin samengewerkt.

Af en toe bedenk ik wel eens wat het betekent dat ik mijn gedachten hiermee ook de openbare ether in slinger. Zeker na vorig weekend de film The Social Network te hebben gezien. Wat een impact heeft het internet tegenwoordig op onze dagelijkse levens! Maar aan de andere kant maakt de loutere kwantiteit van het online materiaal het onmogelijk dit allemaal te monitoren. Het aantal actieve blogs online is blijkbaar een omstreden nummer (zelfs dat is al niet eenduidig te meten), maar zit ergens tussen de 2 en 3 miljoen. Das nogal wat. Ik moet zeggen dat ik zelf ook een flink aantal blogs lees tegenwoordig, van EU updates en de blog van Neelie Kroes (de Nederlandse EU commissaris, voor de digitale agenda notabene), tot minimalist blogs, yoga info en studeertips. Het is goed zoeken tussen alle onzin die geschreven wordt, maar er wordt ook een hoop moois gepubliceerd.

Ik hoop jullie dus allemaal snel online te zien, op Facebook (I hope you like me), Skype (daphneviolet) of good ol' email. Ik kom trouwens ook binnenkort weer offline langs, na mijn tentamens van ongeveer 25 februari tot 9 maart. Nu ik het me bedenk, ik moet mijn ticket nog boeken. Ga ik gelijk doen, ONLINE! :)

Kerst in Praag

Praag in de winter!

Op de Staroměstské náměstí in het centrum

Als je de hele wereld wilt zien, is het niet efficient bepaalde plaatsen vaker te bezoeken, maar Praag heeft nu eenmaal een speciaal plekje op mijn wereldkaart. Daar komt bij dat deze voormalig oost-blok hoofdstad van Tsjechie nu maar 4,5 uur rijden met de trein van ons verwijderd is, nog niet aan de Euro doet en dus lekker goedkoop is, en ze kennen net als de Duitsers de traditie van de Kerstmarkt (Vánoční trhy). Wat wil je nog meer?

Voor het kerst weekend in Praag hadden we de trein geboekt, en 3 nachten in een budget hotel buiten het centrum. Hotel Jasmin, een beetje een vage plek, de gang rook naar sigarettenrook en de douche had geen warm water. Na een dag koukleumend sightseeing is een warme douche wel het eerste wat je wilt. Begrijp me goed, ik wil niet klagen, en ik weet dat ik hier natuurlijk voor heb getekend door weer terug te gaan naar het studentenleven. Neemt niet weg dat we ontzettend genoten hebben van het kerstcadeau van de zus van Sebastian.

Een paar dagen voor ons vertrek liet ze ons weten dat ze een verrassing had: ze had voor ons als kerstgeschenk een nacht in het Hilton hotel in Praag geboekt, met hotelpunten en airmiles. Het koste hen dus amper iets, maar boy, oh boy hebben wij het gewaardeerd. Een nacht in het Hilton, mét upgrade tot de Executive floor is hemels. Ik moet met schaamrood op mijn kaken bekennen dat wij op zondagmiddag om half 2 hebben ingecheckt, en pas de volgende dag bij het uitchecken om 12u weer een voet buiten het hotel hebben gezet.

Een luxe hotelkamer, van alle gemakken voorzien (zeepjes, TV met welkomstboodschap, fruitschaal, 5 soorten kussens, gratis krant in de ochtend, badjassen, handdoeken, een bad en een douche, you name it), onbeperkt gratis buffet in de executive lounge, de HELE dag door (en om 14u presenteren wij u ons assortiment aan kazen, en om 16u hebben wij een aanbod van kleine snacks en fruit, etc etc) en gratis toegang tot het zwembad met sauna en stoombad. Mmm het was als thuiskomen.

Biertje? :P

Haha, grapje, het was onwijs decadent en we waren redelijk "out of place", maar genieten was het wel. Natuurlijk hebben we ook wat van Praag gezien, maar als je er als eens geweest bent is de hoogtepunten-druk er wel af. Goed gegeten, op de brug gestaan, en dan maar weer snel een cafeetje in om warm te worden. Het heeft toch mijn voorkeur om dit jaargetijde in warmere oorden te spenderen.

Ondertussen zijn we weer terug 'thuis', in Berlijn. Het voelt als thuis. Onze verhuurder is vandaag langsgeweest om wat spullen op te halen, en hij vertelde dat hij hoogstwaarschijnlijk veel langer in Amerika zal blijven en wij hier dus ook langer zouden kunnen blijven, veel langer in ieder geval dan tot mei. Fijn om te horen!

Het heeft vannacht weer gesneeuwt, en Berlijn maakt zich op voor Sylvester (nieuwjaarsfeest). Ik werk de komende 3 dagen bij Zalando en op donderdag krijgen we bezoek uit Amsterdam: Marjolijn, Jurre en Lida! Samen op naar 2011, wat gaat de tijd toch snel. Ik hoop dat jullie ook allemaal hebben genoten van een fijne kerst, en wens jullie alvast een spetterend begin van het nieuwe jaar!!!

Heel veel liefs en knuffels uit Berlijn,
Daphne

Weihnachten

Met Sinterklaas weer goed en wel terug in Spanje, heb ik me vol overgave gestort op het fenomeen 'kerst in Duitsland'. Omdat bij ons thuis pakjesavond toch echt de traditionele nadruk had, heb ik weinig nostalgische herinneringen aan kerst in Nederland. Hier blijkt iedereen met elke kerst weer terug te grijpen naar tradities en nostalgie tot het je neus uitkomt.

Het meest in het oog vallend zijn wel de kerstmarkten. Elke wijk heeft er minstens 5 verschillende in de periode tussen advent en 2e kerstdag. Ze worden druk bezocht, vooral in het weekend, door zowel locals als hordes toeristen. Men winkelt: vilten en wollen mutsen, sieraden, aardenwerk, traditioneel speelgoed, zeep en decoraties. Daarnaast verkoopt de helft van alle kraampjes iets te eten of te drinken. Deze hebben mijn voorkeur, want dan kom je tenminste niet met spullen thuis waar je weer een plekje voor moet vinden. En oh, de variatie in het aanbod!!

Qua drank is de grote favoriet natuurlijk gluhwein. Met extra rum als je er zin in hebt, in een mooie beker met statiegeld. Een andere mogelijkheid is warme chocolade melk (hier ook weer met extra rum voor de liefhebbers), warme cider of mede (honingwijn, en wie dat heeft uitgevonden ben ik eeuwig dankbaar. Waren dat de Kelten?), en als knaller op de vuurpijl: Feuerzangbowle.

Feuerzangwatte!? vroeg ik. "oh dat ken je toch wel? Met die suikercone overgoten met rum op een rek boven de pan met gluhwein die dan in de fik wordt gestoken en langzaam naar beneden smelt?" Wie heeft dit bedacht? Mocht je het net als ik niet snappen, het volgende illustratieve filmpje >

Ik weet ondertussen wel dat het lekker is, en op een nuchtere maag een instant 'heey ik ben dronken effect' (ik ben niet zo heel veel gewend, maar geloof me dat niet alle alcohol uit de rum verdwenen is zodra deze in de wijn terecht komt). Een aanrader dus, zeker als je al 2 uur koukleumend op de markt rondloopt en genoeg hebt van het kerstkoor. Om vervolgens weer te ontnuchteren kun je terecht bij een van de vele kraampjes met echt Duitse delicatessen, zoals Bratwurst, Lebkuchen, Weihnachtsstollen, afhankelijk van de regio. Kortom, een groot feest en overdaad aan pittoreskheid (is dat een woord?).

Enige minpuntje tot nu toe is de sociale misstand op het Hauptbahnhof. Daar staat de duurste kerstboom van de wereld, behangen met 40.000 Swarovski kristallen ter waarde van totaal 2,5 miljoen. Echter, de man die deze boom moet bewaken verdient daarmee 6,25 EUR per uur. Ter vergelijking: dit is het minimum uurloon in Nederland voor een 21-jarige...

Sinterklaas!

Weer een weekendje Nederland achter de rug! Ik heb amper kans om het te missen zo :) Maar voor Sinterklaas komen we natuurlijk graag terug. Het moet wel, want hier in Berlijn had hij ons niet gevonden.

We hadden geluk op vrijdag, want de trein naar Nederland had vertraging. Normaal is dit niet zo fijn, maar wel als je 2 minuten te laat op Hauptbahnhof aankomt racen. Anders hadden we de trein dus gemist... niks voor mij om te laat te komen, misschien is het de invloed van Berlijn die begint te werken...

Gelukkig kwamen we heelhuids in Holland aan voor een weekend vol snert, pepernoten en (oh hemels) banketstaaf. En pakjesavond natuurlijk! Helaas kon door de sneeuw niet iedereen het halen, waardoor het ritueel van gedichten voorlezen en cadeaus uitpakken iets sneller ging dan normaal. Ja wij doen het nog op de good ol' fashion manier, niks geen 'kerst met cadeaus' voor ons.

Ik sprak vandaag een klasgenootje uit Noorwegen die dit weekend in Amsterdam had doorgebracht. Ze was heel erg geschrokken van het feit dat Sinterklaas zwarte 'slaven' heeft! Dit is eigenlijk ook wel een beetje raar als je het van een afstandje bekijkt... Ik weet dat er veel discussie over heeft plaatsgevonden, en er zelfs een jaar groene en blauwe pieten hebben rondgelopen, maar een oplossing is er niet echt, hoe politiek incorrect het ook is. Zwarte Piet hoort er gewoon bij!

Ondertussen hebben we in Duitsland wel een regelrechte tragedie gemist. Sebastian had het op zijn smartphone al gelijk gehoord: er is een ongeluk gebeurd bij Wetten, Dass..?! Een jongen had het idee om met springveren onder zijn voeten over rijdende auto's te springen en kwam daarbij erg ongelukkig terecht. Hij ligt op dit moment nog steeds zwaargewond in het ziekenhuis en zal waarschijnlijk de rest van zijn leven gedeeltelijk verlamd zijn. De reden dat zo'n impact heeft gemaakt hier komt doordat miljoenen mensen het live hebben gezien! Ze hebben de show na het ongeluk gelijk gestopt. In de 29 jaar dat Wetten, Dass..? loopt is dit nog nooit gebeurd.

Weer terug in Duitsland is de collegeweek ondertussen weer volop in gang. Vanavond heb ik weer Ierse dans, en ben benieuwd wat we nu gaan leren. Vorige week hebben we voor het eerst een echt patroon gedanst, een 'Square Dance' zoals dat heet. Hilarisch!

Papieren werkelijkheid

Het was de week van het geregel! Verhuizen naar Duitsland leek in de eerste instantie zo gemakkelijk, maar er blijken toch wat drempels op de weg te liggen. Ergens beginnen met werken, huursubsidie aanvragen, studeren, het is allemaal mogelijk. MITS je de juiste papieren hebt. Na anderhalve maand in Berlijn ben ik ondertussen de trotse eigenaar van een:

• Sozial Versicherungsnummer
• BaFog Negativ Bescheid (BaFog is de Duitse stufie, Negativ Bescheid betekent een verklaring dat ik het NIET ontvang)
• Lohnsteuerkarte (belasting betalen doe je overal...)
• Freizug bescheid (Jee ik ben EU-lid, ik mag hier werken)
• Anmeldebestatigung (Ja ik woon hier ja)
• Immatrikulerungsbescheinigung (nog steeds errug blij mee)
• Sozial Identifikationsnummer (nog geen idee waarom ik die heb gekregen... is dat het sofinummer?)
• en dit lijstje gaat nog wel even door...

Voor al deze formulieren heb ik toch gemiddeld minstens een uur in de rij gestaan, en ik heb ze allemaal wonder boven wonder een keer nodig gehad. Werkelijk waar, als er iets is waar ze hier van houden is het wel OFFICIËLE DOCUMENTEN MET LEKKER VEEL STEMPELS EROP. Ik ben verbaasd dat ze bij het afrekenen in de supermarkt nog niet om mijn geboorteakte en vingerafdruk hebben gevraagd. Het verbaasd me dan ook niks dat Max Weber een Duitser was, zo'n theorie kan alleen maar hier verzonnen zijn. Voordeel (of nadeel...?) is nu wel dat ik in het systeem zit, en het vanaf nu alleen maar makkelijker kan worden.

Hopen we dan maar.

Voor de rest loopt alles prima. De IB-groep heeft mijn studie erkent en ik ben erg blij met de maandelijkse OV vergoeding die ik krijg. Naast mijn baantje en huursubsidie (als we het krijgen, en de mevrouw bij het Wohngeld Amt genoegen neemt met mijn ziel en zaligheid op papier) ziet het er naar uit dat het financieel wel gaat lukken. 

Afgelopen weekend heb ik bezoek gehad van een Jungle Minds delegatie: Floor en Sabine zijn langsgekomen en het was erg gezellig! Culture shock: ze waren nog geen 3 minuten op Duitse bodem of hun portemonnees zijn al gejat...! Welkom in Berlijn... 

Nadat we dit verwerkt hadden, emotioneel en vooral praktisch (bij de politie leken ze amper te weten wat ze ermee aanmoesten. Hoezo doe je aangifte van een gestolen portemonnee, die wordt toch nooit meer teruggevonden?!) hebben we flink door de stad gesjouwd, een bezoek gebracht aan de Brezel Bar, de tentoonstelling Topograpie des Terrors (met documenten en beeldmateriaal over de realiteit binnen de SS Gestapo) en de Kaiser's (gewoon een supermarkt, maar voor Sabine een paradijs :) 

En 's avonds natuurlijk op stap geweest. Die avond was trouwens een flink lesje nederigheid, want we hebben voor het eerst ondervonden hoe het is om bij een club geweigerd te worden. "Sorry, you don't fit in with the crowd". In your face! Dat was even slikken. Het deurbeleid bij de Berghain is dus inderdaad mega streng. Ben benieuwd op welke doelgroep ze dan wel mikken? 

Wel blijft het toch erg leuk mijn nieuwe stad aan anderen te laten zien, hoewel een weekend eigenlijk echt te kort is. Ik ben blij dat ik er zelf 2 jaar de tijd voor heb :)

Zalando, schoonouders en tanzen

Je hebt soms van die weken dat alles onwijs snel gaat. Afgelopen week zat ik woensdag in college (vak Elementary Data Analysis, en dat 'Elementary' is vrij relatief...) toen de Country Manager Netherlands van Zalando me belde. Zalando is een online shop voor schoenen en kleding in Duitsland, die nogal groot aan het worden is. Onlangs hebben ze ook de Nederlandse website gelanceerd en hier in Berlijn een Nederlands team opricht voor de NL markt. Hebben jullie toevallig de fantastisch nagesychroniseerde reclame al voorbij zien komen?



Anyways, ik wist toevallig dat ze net de Nederlandse markt zijn opgegaan en heb op de bonnefooi een mailtje gestuurd naar de CEO (een gastje van 26) met de vraag of ze een hardwerkende Nederlandse meid met internetervaring kunnen gebruiken. Ik mocht gelijk op gesprek komen, en ben na een weekje onderhandelen op de Customer Care afdeling voor NL teruggekomen. Samen met 4 andere (Nederlandse!) meiden proberen we de dagelijkse instroom van ongeveer 100 emailtjes te beantwoorden. Van vragen als "waar is mijn pakje?" tot "wanneer krijg ik %^&*% mijn geld terug?!!", afgewisseld met directe telefoontjes waar het callcenter geen raad mee wist. Tot nu toe bevalt het prima, ik kan mijn tijd flexibel indelen en de tijd vliegt werkelijk voorbij want er is altijd iets te doen. Extra bonus is ook de mooie korting die we krijgen. Voor vrienden en familie kan ik ook 20% krijgen, dus let me know als je wat wilt bestellen!!

Verder zijn afgelopen weekend de ouders van Sebastian op bezoek geweest. Ze waren in Duitsland om de grootouders van Sebas naar Belize te verplaatsen, een onwijs project met een hoop geregel (auto op het schip naar Belize, huis leeghalen en in de verkoop doen, verzekering opzeggen/overzetten en geldzaken regelen). Toch vonden ze tussendoor nog tijd om een paar dagen bij ons langs te komen, en het was erg gezellig! Heb nu ook de stiefzus van Sebastian ontmoet, en met zijn allen zijn we in Berlijn op stap gegaan (Kreuzberg, Alexanderplatz, Brandenburger Tor, Mauerpark). Zaterdagavond hebben we natuurlijk thuis doorgebracht, want het was weer tijd voor mijn favoriete show Wetten das...? ! Drie uur puur plezier, inclusief verse Margharita's met tequila uit Mexico (altijd fijn, connecties in Midden-Amerika).

School gaat ondertussen prima. Heb volgende week een presentatie in het vak Political Mobilization and Campaigns in the European Union samen met Joanna, een klasgenootje uit Polen. Ik weet ook eindelijk een beetje de weg op de campus, heb de beste Mensa ontdekt, de beste plek om te printen en de beste tafel naast het stopcontact voor mijn laptop. Ben ook begonnen met een cursus Ierse Dans op dinsdagavond, wat sehr viel spaß macht! Denk: Lord of the Dance, Riverdance. Misschien een beetje dorky, maar leuk is het wel!

Zien jullie me al staan over een paar jaar? >

Sociologische overpeinzingen

Mijn eerste maand in Berlijn is alweer voorbij. Een mooi moment voor reflectie. Zeker omdat ik het afgelopen weekend weer terug in Nederland was!

Ik kan concluderen dat ik het hier zeer naar mijn zin heb. Grootste oorzaak hiervoor is het feit dat ik weer een studie volg. De college's zijn tot nu toe erg interessant en uitdagend, en het is gaaf iets te leren over de Europese Unie zonder hierbij gelijk het Nederlandse standpunt in te nemen. Daar komt bij dat mijn klasgenoten uit alle hoeken van de wereld komen en hierbij hun eigen wereldbeeld meenemen. Dit leid tot mooie discussies tijdens de werkcollege's. Ook mijn vooroordelen, bewust of onbewust, worden regelmatig omvergegooid.

Neemt overigens niet weg dat de meeste vooroordelen over de Duitsers wel degelijk kloppen (worst iemand?) Ik zal ook bepaalde Nederlandse gewoontes moeten laten varen om hier helemaal te integreren. Zoals het fietsen naar de universiteit. Dit doe ik nog steeds, maar niet meer elke dag. Zeker nu het 's avonds steeds vroeger donker wordt is het bijna geen doen meer. Als fietser heb je namelijk een redelijk twijfelachtige positie in het verkeer. De voetgangers vinden je rebels en eigenwijs, de auto's vinden je of redelijk eng en rijden met een enorme boog om je heen, of ze vinden je simpelweg irritant en scheuren extra dicht langs je voorbij. Fietspaden zijn niet overal, en als ze aanwezig zijn is het vaak niet meer dan een dunne rode streep, doorkruist met boomwortels en rare bochten. Even later wordt je weer genadeloos op de weg gesmeten, en mag je zelf zorgen dat je invoegt. Pfff, een stressvolle bedoening. Gelukkig heb ik van de universiteit een OV-kaart gekregen, dus een alternatief is er altijd.

Wat me wel weer bevalt is de realistische kijk op het energie- en klimaat probleem. Recycling wordt hier zwaar serieus genomen, en voor ons appartement staan containers voor groenafval, glas (in 3 kleuren), papier, verpakkingsafval en restafval. Deze opstelling herhaald zich op ongeveer elke straathoek en in de supermarkten. Op flessen en blikjes zit vrijwel altijd statiegeld. Het is een zeer geaccepteerde vorm van liefdadigheid je bierblikje zonder deuken ergens achter te laten. Het zal geheid worden opgehaald voor een minderbedeeld lid van de samenleving, die er vervolgens met het inleveren zijn brood verdient.

Daar staat weer tegenover dat ook overige procedures in de samenleving zeer serieus genomen worden. Veel vaker dan in Nederland worden conventies hooggehouden, en blijven mensen in hun rol. Bij een introductie bijeenkomst op de universiteit vroeg een meid, niet veel ouder dan ik, aan de rest of het wellicht oké is als ze 'jij' tegen ons zou zeggen. Grapjes maken tegen personen in uniform is ook niet aan te raden. Zij zijn aan het werk, en daar heb jij niet aan te tornen. Toch een groot verschil met een conducteur in Nederland, die bij het binnenrijden van het station met een grote zucht door de luidsprekers roept: "en dan nu, voor de liefhebbers, Apeldoorn...!"

Hoewel Nederland en Duitsland qua cultuur toch zeer dicht bij elkaar liggen, zijn natuurlijk de subtiele (en minder subtiele) verschillen het interessantst. Als nieuwbakken socioloog is dat natuurlijk altijd interessant, zeker met zo'n persoonlijke en intieme betrokkenheid (lees: een Duits vriendje). Want wie weet eindigen we hier ooit wel... Zou ik ooit volledig Berlijnse kunnen worden? Moet ik dat, als trotse Hollandse meid ook wel willen? Mmmm dat valt nog te bezien. Ik weet in ieder geval wel dat ik nu al uitkijk naar Sinterklaas, ook al is daar hier nog geen spoor van te bekennen. Bewaren jullie wat pepernoten voor me?